تغذيه و پوسيدگي دندان در كودكان
عادتهاي غذايي عامل مهمي است كه روي سلامت دندان كودكان اثر ميگذارد.
تغذيه مناسب براي ايجاد دندانهاي قوي و لثههاي سالم ضروري است.
تركيب رژيم و عادتهاي غذايي افراد (مثلا دريافت كربوهيدرات و تناوب غذا خوردن) عوامل مهمي در ايجاد پوسيدگي دندان هستند. كودكاني كه با مايعات شيرين در هنگام خواب تغذيه ميشوند و يا در طول روز چندين بار مايعات شيرين ميخورند، مستعد پوسيدگي دندان در ابتداي كودكي هستند؛ به اين حالت، پوسيدگي زودهنگام كودكي يا پوسيدگي به علت شيشهشير ميگويند. در ضمن كودكان در فواصل زماني معين ميانوعده ميخورند، بايد سعي شود از موادي كه پوسيدگيهاي دنداني كمتري ايجاد ميكنند، استفاده شود. مصرف غذاهاي پروتئيني از قبيل پنير، مغزها و گوشت همراه با غذاهاي تخمير شده، دندانها را عليه پوسيدگي محافظت ميكند.
روشهاي پيشگيري از بروز پوسيدگي دندان در كودكان
1ـ مسواك زدن حداقل دو بار در روز كه حتما يكي از دفعات آن قبل از خواب باشد تا باكتريهاي عامل پوسيدگي دندان در پلاكهاي دنداني كاهش يابد.
2ـ كاهش دفعات مصرف غذاهاي حاوي قند به خصوص غذاهايي كه علاوه بر دارا بودن قند زياد، چسبنده هم هستند.
3ـ مصرف مواد غذايي پروتئيني.
4ـ كاهش ميزان كلي مصرف مواد قندي. در صورت مصرف بهتر است همراه با غذاهاي اصلي باشند نه بين وعدههاي غذايي.
5ـ محدوديت مصرف نوشيدنيهاي اسيدي. نوشابههاي رژيمي ميتوانند به همان ميزان نوشابههاي غيررژيمي براي دندان مضر باشند. به جز نوشابهها، آبميوهها (بهخصوص نوشيدني مركبات) و نوشيدنيهاي با طعم ميوه نيز بسيار اسيدي هستند.
6ـ تشويق كودك به عدم استفاده از شيشه نيز در سنين بعد از يك سالگي و به خصوص قبل از خواب. در زمان خواب توليد و بلع بزاق كاهش مييابد در نتيجه پاك و خنثي شدن مواد اسيدي در بدن نيز با كارآيي كمتري انجام ميشود.
7ـ تشويق به استفاده از خميردندانهاي حاوي فلورايد (ميزان يك نخود كوچك) كه به حفظ و سلامت دندان كمك ميكند. يون فلورايد وقتي در سطح دندان قرار گيرد، مانع از دست رفتن مواد معدني ميناي دندان و در ضمن سبب رسوب كلسيم و فسفر موجود در بزاق ميشود، از طرف ديگر از تشكيل پلاك دنداني نيز جلوگيري ميكند.
8ـ آغاز معاينات دندان پزشكي از 2 يا 3 سالگي.
***ماندانا برادران تقوي - كارشناس تغذيه
يک نفر همراه زائو باشد
يک مطالعه جالب توسط محققان برزيلي نشان ميدهد زناني که با يک همراه وارد اتاق زايمان ميشوند، به طور قابلملاحظهاي نسبت به ساير زنان، از وضعيت مراحل پيش و حين زايمانشان راضيترند.
به گزارش رويترز، پزشکان دانشگاه فدرال سانتا کاتاريناي برزيل، با انتخاب تصادفي حدود 200 زن زائو، از آنها خواستند براي ورود به اتاق زايمان، يک همراه براي خود انتخاب کنند و ببرند. 47 درصد، يعني اکثريت آنها، همسرشان را براي اين همراهي انتخاب کردند، 30 درصد مادرشان را و بقيه هم دوست يا خويشاوند مونث ديگري را.
به هر حال، وقتي اين زنان با يک همراه وارد اين مراحل سخت و پرتنش ميشدند، 8 برابر بيشتر از ديگر زائوها از مراحل درد کشيدن (ليبر) راضي بودند و 6 برابر بيشتر، از مراحل زايمان.
اينها همه در حالي است که در بيشتر نقاط دنيا، از جمله در کشور خودمان، همسر يا هيچ همراه ديگري نميتواند وارد اتاق ليبر يا زايمان شود.
در اين مطالعه هيچگونه مشکل بهداشتي براي مادر و نوزادي که همراه اضافه داشتند، پيش نيامد. جزئيات اين مطالعه در شماره جولاي نشريه "سلامت باروري" منتشر شده است.