به مناسبت سالروز درگذشت
استاد الکُلّ في الکُل آقا حسين خوانساري
آقا حسين خوانساري مشهور به " محقق خوانساري" دانشمند ، فقيه و حکيم بزرگ شيعه اواخر عصر صفوي است که از محضر بزرگاني چون مير فندرسکي ، ملا محمد تقي مجلسي ، ملا محمد باقر سبزواري و مرحوم خليفه سلطان کسب علم نمود .
دوران تحصيلش در روزگار جواني را با فقر و تنگدستي سپري کرد . چنان که نقل است در همان زمان از شدّت سرماي زمستان در حجره اش لحاف را به دور خويش ميپيچد و راه مي رفت تا گرم شود ، ولي سرانجام در علم و اخلاق به جايي رسيد که شاه سليمان رداي گرانبهاي خود را براي او فرستاد و در يکي از سفرها نيابت سلطنت و رسيدگي به کارهاي کشوري را به وي واگذار کرد .
آقا حسين در علم کلام ، فلسفه ، فقه و اصول عالم طراز اول روزگار خويش محسوب مي شد و در ديگر علوم هم اشراف کامل داشت. برخي گفته اند جامعيت وي در علوم از شيخ بهايي هم بالاتر بوده است. مرحوم وحيد بهبهاني به وي لقب " استاد الکُلّ في الکُلّ " را داده است .
خدمت مهمي که اين عالم بزرگوار به علم نمود آن بود که فلسفه و علوم عقلي را از تهمت و بي ديني و بي اعتقادي عوام نجات داده و ثابت نمود که حکمت و فلسفه به هيچ وجه با بد ديني و سست اعتقادي همراه نيست . همچنين وي از مخالفان بزرگ مکتب اخباري به شمار ميرود.از ويژگيهاي مکتب علمي آقا حسين خوانساري پرورش شاگردان با روح ادبي و ذوق عرفاني و نيز مشرف بر علوم مختلف بود . از جمله شاگردان وي : فرزندانش آقا جمال و آقا رضي ، علامه مجلسي ، علامه ميرزا محمد باقر شرواني ، ملا سعيد مازندراني و ملا محمد تنکابني (فاضل سراب) را بايد نام برد .
آقا حسين طبع شعر نيز داشته و بسيار خوش گفتار و نيکو مجلس بوده است .
*****آثار:
نوشتههاي او را ميتوان به 3 دسته تقسيم کرد:
الف ـ آثار چاپي: 1. مشارقالشموس في شرحالدروس. شرحي است بر کتابالدروس نوشته شهيد اول ابوعبدالله محمدبن مکي عاملي (734-784ق/1334-1382م). اين کتاب ناتمام است و آقاحسين موفق نشده است از شرح مبحث اخبار ائمه و گفتارهاي فقيهان امامي در هر مبحث (غروي حايري، 1/235)؛ و به گفتة صاحب روضاتالجنات از لحاظ کثرت تحقيقات کمنظير است (2/352). اين کتاب 2 بار در 1305 و 1311ق/1888 و 1893م در تهران چاپ شده است؛ 2. تعليقه بر حاشية محقق سبزواري. تهران، 1317ق/1899م؛ 3. الرساله في مقدمهالواجب، ايران، 1317ق/1899م.
ب ـ آثار خطي: حاشية اشارات؛ حاشيه بر الهيات شفا؛ رسالة اجماع؛ انشاء درباره حرمت شراب؛ انشاء در تعريف بهار؛ تعريف سخن؛ رساله در خمس؛ حاشيه بر شرح تجريد؛ حاشيه بر مطول؛ شبهة طفره؛ حل شک در تقسيم جسم تا بينهايت؛ حاشيه بر محاکمات؛ حاشيه بر مختصرالاصول؛ فايده دربارة علم باري تعالي و جز اينها. آثار خطي او بهطور گستردهاي در کتابخانههاي ايران موجود است و کمتر کتابخانهاي است که چند اثر از او را نداشته باشد. ازجمله ميتوان اين کتابخانهها را برشمرد؛ مرکزي دانشگاه تهران، ملي تهران، ملي ملک، خانقاه نعمتاللهي، سپهسالار (سابق)، شوراي ملي (سابق)، رشت، آخوند (همدان)، وزيري (يزد)، فيضيه، آيتالله مرعشي (قم)، جامع گوهرشاد، آستانقدس، دانشکدة ادبيات (مشهد).
ج ـ آثار منسوب: المائدهالسليمانيه، به فارسي، در خوردنيها و نوشيدنيها براي شاهسليمان صفوي؛ ترجمة صحيفة سجتديه به فارسي؛ رساله در جبر و اختيار؛ جواهر و اعراض؛ شرح کافية ابنحاجب؛ شرح هيأت فارسي قوشجي؛ رساله در شبهة ايمان و کفر؛ رساله در شبهة استلزام؛ رساله در تشکيک؛ ترجمة کتاب نهجالحق علّامة حلّي به فارسي براي شاهسليمان صفوي؛ تفسير سورة فاتحه؛ حاضيه بر شرح حکمةالعين.
****وفات
آقا حسين در سال 1098 قمري فوت کرد . تاريخ فوتش چنين است:
" امروز هم ملايکه گفتند يا حسين"
پس از فوت آقا حسين خوانساري در سال 1098 قمري شاه سليمان صفوي دستور داد جهت وي بقعه اي زيبا بنا کنند . مزار اين عالم بزرگ در تخت فولاد اصفهان همواره مرکز تجمع و عبادت بزرگان و عرفا و دوستداران علم بوده است .
به مناسبت سالروزدرگذشت سيد حسين بادکوبي
سيد حسين بادكوبي لاهيجي از علماي شيعه مذهب قرن چهاردهم است .او به سال 1293ه.ق در روستاي خوددلان از روستاهاي بادكوبه متولد شد.اما ماه و روز ولادت او معلوم نيست .
وي مقدمات علوم را نزد پدر آغاز كرد و پس از فوت وي راهي تهران شد .فلسفه و رياضيات را از محضر ميرزا ابوالحسن جلوه فرا گرفت و كتاب اسفار را نزد ميرزا هاشم اشكوري آموخت.وي پس از هفت سال اقامت در تهران ،به عراق رفت و در حوزه نجف اشرف به تكميلات تحصيلات خود پرداخت .او از محضر آخوند ملا محمد كاظم خراساني و شيخ محمد حسن ممقاني فيض كرد و تدريس را نيز هم زمان با آن آغاز كرد بادكوبي در فقه و اصول و فلسفه استاد بزرگي شد اما تبحر او در فلسفه و علوم عقلي بيشتر بود به طوري كه در كنار شيخ محمد حسين كمپاني استاد طراز اول فلسفه در نجف اشرف شد.معروف ترين شاگرد او در علوم عقلي علامه طباطبايي صاحب تفسير الميزان است.او علاوه بر تدريس ،به تاليف چند كتاب همت گماشت كه مهمترين آنها عبارتست از :حاشيه بر كتاب طهارت شيخ انصاري ،حاشيه بر اسفار ،حاشيه بر كتاب شوارق.
***مهمترين منابع مكتوبي كه در مورد زندگي اين شخصيت وجود دارد عبارتست از:
*معجم رجال الفكر و الادب ،محمد هادي اميني ،نجف 1384 ،ه.ق ص 50
*نقباء البشر ،آقا بزرگ تهراني ،مشهد ،دارالمرتضي 1404 ،ه.ق ،ج 2 ص584
*تاريخ حكماء و عرفاي متاخر از صدر المتالهين ،منوچهر صدوقي سها ،تهران 1359،ه.ش ص 71
*دايره المعارف تشيع ،بنياد خيريه و فرهنگي شط ،تهران 1371 ،ه.ش ،ج 3 ص 19
*دانشنامه جهان اسلام ،تهران ،بنياد دايره المعارف اسلامي 1369 ،ه.ش ،حرف ب ص 155
*مجله كيهان انديشه ،شماره ،260 مهر و آبان 1368 ه.ش ،مصاحبه با استاد حسن زاده آملي ،ص 9
*مجله كيهان فرهنگي ،شماره ،8 آبان 1368 ه.ش ،مصاحبه با سيد عزالدين زنجاني ص2
*****وفات:
اين عالم بزرگ شيعه در نهايت ،به تاريخ 28 شوال سال 1358 ه.ق در نجف اشرف
درگذشت .