بهاى بهشت

هم دعا از تو، اجابت هم ز تو
 ايمنى از تو، مهابت هم زتو
 
و ملتمسانه از او بخواهيم كه اين باب را به رويمان گشوده بدارد و سعادت همسخنى باخويش را هرگز از ما نستاند و اين عيش مباركِ همنشينى با خويش را هرگز از ما دريغ ندارد.

اى خدا اين وصل را هجران مكن
 سرخوشان عشق را نالان مكن

بهاى بهشت

خداوند سبحان به انسان مى فرمايد:
يَابْن َآدَمَ!
1. لايَدْخُلُجَنَّتي إِلاّ مَنْ تَواضَعَ لِعَظَمَتي .
2. وَ قَطَعَ نَهارَهُ بِذِكْري .
3. وَ كَفَّ عَنِ الشَّهَواتِ مِنْ اءَجْلي .
4. وَ يُواخِى الْغَريبَ.
5. وَيُواسِي الْفَقيرَ.
6. وَ يَرْحَمُ الْمُصابَ.
7. وَ يُكْرِمُ الْيَتيمَ وَ يَكُونُ لَهُ كَالاَْبِ الرَّحيمِ.
9. وَلِلاَْرامِلِ كَالزَّوْجِ الشَّفيقِ.
10. فَمَنْ كانَ هذِه صِفَتُهُ، يَكُونُ إِنْدَعاني لَبَّيْتُهُ.
11. وَ إِنْ سَاءَلَني اءَعْطَيْتُهُ.(39)
اى فرزندآدم !
1. به بهشتم راه نمى يابد، مگر كسى كه براى عظمتم فروتنى ورزد.
2. و روز [و روزگار]ش را به يادم بگذراند.
3. و خويشتن را به خاطر من از شهوات باز دارد.
4. و با مردمان غريب ، برادرى كند.
5. و با مردمان فقير، مواسات و ايثار نمايد.
6. و به بينوايانِ مصيبت زده ، رحمت آرَد.
7. و يتيم [و بى سرپرست ] را اكرام و احترام نمايد و براى او چونان پدرى مهربانباشد.
9. و براى بيوه زنان ، همانند همسرى دلسوز و مِهروَرز باشد.
10. پس ، هركس كه اوصاف [و رفتار]ش چنين باشد، اگر مرا بخواند به ندايش لبّيكو پاسخ مى گويم .
11. و اگر از من درخواست كند عطايش مى كنم .
از الطاف حكيمانه خداوند سبحان به آدميان ، آن است كه شوق وصول به سعادت را در نهاد آنان بر مى انگيزد و سپس راهوصول به حيات خجسته را به آنان مى نماياند و آن گاه درطول مسير، راهنماييشان مى كند و در تنگناها و گذرگاههاى خطير، دستگيرى و ياريشان مىنمايد... و سرانجام به سر منزل مقصود و جايگاه موعودشان مى رساند.
اى خوش آن روز كه پرواز كنم تا بَرِ دوست
 
به هواى سر كويش پر و بالى بزنم !
 
كُرنشى صادقانه در پيشگاه معبود و پيوندى ماندگار با آن محبوب و اُنس هميشگى با يادو نام او و بازداشتن خويشتن از خواهشهاى ناروا، براى جلب رضاى خداى سبحان ، و سپس شفقت ورزيدن با خلق خدا، باريابى به بارگاه كبريايى پروردگار را ثمر مى دهد. وآن گاه است كه لطف بى كران الهى ، آبشارگونه بر سر و جان انسان فرو مى بارد وآدمى به هدف نهايى و كمال مطلوب نائل مى آيد.
هشدار پروردگار!
خداوند به آدمى مى فرمايد:
يَابْن َآدَمَ!
1. تَسْاءَ لُني فَاءَمْنَعُكَ، لِعِلْمي بِما يَنْفَعُكَ.
2. ثُمَّ تُلِحُّ عَلَيَّ بِالْمَسْاءَلَةِ، فَاُعْطيكَ ما سَاءَلْتَ.
3. فَتَسْتَعينُ بِه عَلى مَعْصيَتي .
4. فَاءَهُمُّ بِهَتْكِ سِتْرِكَ فَتَدْعُوني ، فَاءَسْتُرُ عَلَيْكَ.
5. فَكَمْ مِنْ جَميلٍ اءَصْنَعُ مَعَكَ، وَ كَمْ مِنْ قَبيحٍ تَصْنَعُ مَعي ؟!
6. يُوشِكُ اءَنْ اءَغْضَبَ عَلَيْكَ غَضْبَةً لااءَرْضى بَعْدَها اءَبَدا!(40)
اى فرزندآدم !
1. از من درخواست مى كنى [و خواسته هايى مى طلبى ] امّا از تو دريغ مى دارم ؛ زيرا منبه آنچه برايت سودمند [و يا زيانبار] است آگاهم .
2. سپس بر خواسته ات اصرار مى ورزى ، پس آن گاه آنچه را خواسته اى عطايت مى كنم.
3. سپس از آنچه عطايت كرده ام ، در راه معصيت من بهره مى برى [و از آن نعمت ، سوءاستفاده مى كنى و آن را در راه نافرمانى ام به كار مى گيرى ].
4. پس آن گاه به پرده درى [و مجازات ] و رسوايى ات همّت مى گمارم ؛ امّا تو مرا مىخوانى [و به تضرع و پوزش ، طلب بخشايش و عفو مى نمايى ] و من بر تو پرده پوشى مى كنم و رسوايت نمى سازم .
5. چقدر با تو خوبى مى كنم و چقدر با من بدى مى كنى ؟!
6. [از خشم و قهر من پروا گير و به راه صلاح و صواب بازگرد، و گرنه ] نزديك است كه چنان بر تو خشمناك شوم كه پس از آن ديگر هرگز از تو راضى و خشنود نگردم!
بينش بسيارى از ما آدميان ، در باب دعا و نيايش ، بينشى ناصواب و نادرست است ؛ به اين گونه كه : مى پنداريم ((دعا)) يعنى خواستن نيازهاى شخصى و معيشتى از خداوند وبس . و نيز، هرچه ما از خدا خواسته ايم بايد به همان گونه و بى كم و كاست عطايمانكند، و اگر نكرد، معلوم مى شود كه به ما عنايتى ندارد و دعايمان مستجاب نگشته وسودى به حالمان ندارد!...
اين نگرشِ خطا، زيانمند است و اى بسا كه سبب نااميدى و رميدگى آدمى از درگاه خداوندگردد و يا حوادث و مسائلى دل آزار و مصيبت بار در زندگى انسان پديد آورد.
ما بندگان كه از آينده مان بى خبريم و مصلحت و مفسدت خويش را به خوبى نمى دانيم ،همان بهتر كه زمام همه امور و شؤ ون حياتمان را به خداوند بسپاريم و در دعاها و خواسته هامان نيز ((مصلحت اجابت )) را به خداى رحمان وانهيم . البته خدا خود به دعا دعوتمان فرموده و وعده اجابت نيز داده است و وعده او حق است و تخلّف ناپذير؛ امّا ما چون به اسرارغيب آگاه نيستيم ، وظيفه خويش را كه همانا دعا كردن است بايد انجام دهيم و اجابت را كههمانا لطف خداوند است به او واگذاريم .
((چون نه اى آگاه از اسرار پنهان ، غم مخور.))
و امّا مطلب فراتر و عاليتر آن است كه : دعا و نيايش ، فى نفسه و به خودىِ خود و باقطع نظر از اجابت يا عدم اجابت آن ، مطلوب و بلكه واجب است . و نيز اينكه : در دعاهامان به خواسته ها و نيازهاى معيشتى اكتفا نكنيم ؛ بلكه خويشتن و آرمانهايمان را فراترببريم و مطلوبهاى ((فرامعيشتى )) را بطلبيم و باز هم بيشتر اوج گيريم و محبوب ومطلوب نهايى ، يعنى خودِ خداوند را بجوييم ! او را كه بيابيم همه چيز داريم : ((چون كه صد آيد، نود هم پيش ماست !)). به فرموده امام حسين 7:
((ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَ مَاالَّذي فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ :(41)
آن كه تو را باخت ، چه دارد؟! و آن كه تو را يافت ، چه ندارد؟!))
لذت انس با خداى مهربان و چشيدن حلاوت لقاى او و درك همنشينى با محبوب و همسخنى وراز و نياز نجواگونه با وى ، از تمامى نعمتهاى هستى ، ارزنده تر است .
هركس ز درِ تو حاجتى مى طلبد
 
من آمده ام از تو، تو را مى خواهم !
 
عاقبت انديشى

خداى سبحان به آدميان مى فرمايد:
يَابْن َآدَمَ!
1. لَمّا رَزَقْتُكُمُ اللِّسانَ وَ اءَطْلَقْتُ لَكُمُ الاَوْصالَ وَ رَزَقْتُكُمُ الاَْمْوالَ، جَعَلْتُمُ الاَْوْصال َكُلَّها عَوْنا عَلَى الْمَعاصي ؛ كَاءَنَّكُمْ بي تَغْتَرُّونَ وَ بِعُقُوبَت ي تَتَلاعَبُونَ!
2. وَ مَنْ اءَجْرَمَ الذُّنُوبَ وَ اءَعْجَبَتْهُ حُسْنُهُ فَلْيَنْظُرِ الاَْرْضَ كَيْفَ لَعِبَتْ بِالْوُجُوهِ فِيالْقُبُورِ وَ تَجْعَلُها دَميما!
3. إِنَّمَا الْجَمالُ جَمالُ مَنْ عُوفيَ مِنَ النّارِ.
4. وَ إِذا فَرَغْتُمْ مِنَ الْمَعاصي ، رَجَعْتُمْ إِلَىٍَّّ.
5. اءَحَسِبْتُمْ اءَنّي خَلَقْتُكُمْ عَبَثا؟!
6. إِنّي إِنَّما جَعَلْتُ الدُّنْيا رَديفَ الا خِرَةِ.
7. فَسَدِّدُوا وَ قارِبُوا!
8. وَ اذْكُرُوا رِحْلَةَ الدُّنْيا وَ ارْجُوا ثَوابي وَ خافُوا عِقابي !
9. وَاذْكُرُوا صَوْلَةَ الزَّبانيَةِ وَ ضيقَ الْمَسْلَكِ فِي النّارِ وَ غَمَّ اَبْوابِ جَهَنَّمَ وَ بَرْدَالزَّمْهَريرِ!
10. اءُزْجُرُوا اءَنْفُسَكُمْ حَتى تَنْزَجِرَ وَ اءَرْضُوها بِالْيَسيرِ مِنَ الْعَمَلِ.
سُبْحانَ خالِقِ النُّورِ.(42)
عضاى بدن در اختيارتان نهادم و اموال و ثروت عطايتان كردم ، همه اندام و اعضاى خويشرا در مسير گناهان به كار گرفتيد! گويا با من نيرنگ 2. و آن كه خويشتن را بهگناهان مى آلايد و زيبايى چهره اش وى را به خودپسندى و غرور وامى دارد، بايد[انديشناكانه ] به زمين بنگرد كه چگونه با چهره ها در قبرها بازى مى كند و آنها را چهسان زشت و بدمنظر مى نمايد!
3. همانا زيبايى از آنِ كسى است و كسى زيباست كه از آتش دوزخ بِرَهَد و معاف گردد.
4. و آن هنگام كه از گناهان فارغ گشتيد، به سوى من بازخواهيد گشت !
5. آيا پنداشتيد كه بيهوده تان آفريده ام ؟!
6. من اين جهان را تابع [و ذخيره گاه ] جهان آخرت قرار دادم .
7. پس ، استقامت ورزيد و به اصلاح و صلاح بپردازيد وتوشه برگيريد.
8. و كوچيدن و رحلت از دنيا را به ياد آريد و به ثواب و پاداش من اميد بنديد و آن رابجوييد و بطلبيد و از كيفرم بهراسيد!
9. و صَولت و هيبت شعله هاى آتش و تنگى راه جهنم و سوزندگى و هولناكى دوزخ وسرماى زمهرير را به ياد آوريد!
10. نَفْسهاتان را [مهار زنيد و از سركشى و طغيان ] بازداريد تا باز ايستند و آنها رابه ارتكاب كارها [و خواهشهاى ] اندك ، راضى كنيد.
ستايش و تسبيح بر آفريدگار نور [و هدايت ] باد!
دورنگرى و نيز سنجش موشكافانه پديده ها و حوادث جهان ، شرط خردمندى است .نگرشى ژرف در سرنوشت و مسير حيات انسان ، آدمى را به انديشناكى و عاقبت انديشىهمه جانبه فرامى خواند. نعمتهاى اين جهان و ابزارهايى كه خداوند در زندگانى گذراىدنيا در اختيار مردمان نهاده است ، همگى وسيله امتحانند و توشه راه براى به سلامتگذشتن از اين جهان و رساندن خويشتن به منزلت تقدير شده براى آدميان . ((حسن استفاده)) و بهره بردن نيكو از اين رهتوشه ها، ((حُسن عاقبت )) به ارمغان مى آورد، و ((سوءاستفاده )) از آنها، فرو افتادن در بيراهه و ((سوء عاقبت )) را در پى دارد.

هر كه اوّل بين بُوَد، اَعمى بُوَد
 هر كه آخربين ، چه با معنا بُوَد
 حكم چون بر((عاقبت انديشى ))است
 پادشاهى بنده درويشى است
 ((عاقبت بينان )) بُوَند اهل رشاد
 درنگر، واللّه أَعلم بالسَّداد

ترفند فرقه ي منحط بهائيت براي جذب دختران و پسران جوان 

 گروه يادشده با اين ترفند به ترويج انديشه هاي بهايي نيز مي پردازند و تاکنون در نقاط مختلف تهران جذب هايي نيز از بين دانش آموزان دبيرستان هاي دخترانه و پسرانه داشته اند.
افراد گروهي که خود را "کنيا" مي نامند، موظف شده اند تا با اهداي هدايا و بعضاً کمک هاي نقدي به جوانان دختر و پسر، آنان را جذب محافل پنهاني خود کنند.
 بر پايه اين گزارش، گروه يادشده با اين ترفند به ترويج انديشه هاي بهايي نيز  مي پردازند و تا کنون در نقاط مختلف تهران جذب هايي نيز از بين دانش آموزان دبيرستان هاي دخترانه و پسرانه داشته اند.
در ماه هاي اخير جريان بهائيت در برخي از نقاط تهران و برخي از شهرهاي شمال غربي و مرکزي ايران فعاليت خود را تشديد کرده است.
 چندي پيش نيز خبري مبني بر فروش سي دي هاي آموزشي اين گروه در سيستان و بلوچستان منتشر شد که در قالب آموزش، شيعه را نيز تکفير مي کرد.