در کنگره بينالمللي عفونت در پيوند و سرطان:
سرطان سومين عامل مرگ و مير ايرانيان به شمار مي رود
دبيرعلمي نخستين کنگره بين المللي عفونت در پيوند و سرطان،با اشاره به دگرگوني سريع بيماريها در ايران گفت:طبق آمار سازمان بهداشت جهاني بعد از بيماريهاي قلبي و حوادث، انواع سرطانها در ايران عامل مهم مرگ و مير به شمار مي روند. دکتر داوود يادگارينيا امروز در افتتاحيه نخستين کنگره بين المللي عفونت در پيوند وسرطان در دانشگاه شهيد بهشتي افزود: طيف بيماريها بهعلت کنترل عفونتها دردنيا دگرگون شده و در 10 سال گذشته مردم به واسطه بيماريهاي قلب و عروق و انواع سرطانها تهديد مي شوند.
وي ادامه داد:بر اساس گزارش 2005 سازمان بهداشت جهاني، 6/7 ميليون نفردر همين سال در دنيا بر اثر سرطان فوت کردند که 70 درصد آنها در کشورهاي کم درآمد بوده اند.
يادگاري تصريح کرد:در 20 سال آينده بيماريهايي نظير اسهال، ايدز، سل و عفونت نوزادان و مالاريا نقش کمتري در مرگ و مير داشته و بيماريهايي چون طاعون و آبله که زماني باعث مرگ و مير زيادي نيز مي شدند کاملا ريشه کن شده و اين تغيير و تحول ناشي از کنترل عفونت، تغييرات سريع در نحوه زندگي مردم و ويژگيهاي محيط زيستي است.
دبيرعلمي نخستين کنگره بين المللي عفونت در پيوند و سرطان گفت:در سال 2005،سرطان در ايران 8 /11 درصد علت مرگ و يا به عبارتي 470 هزار نفر بوده ، 3/41 درصد مرگ و ميرها ناشي از بيماريهاي قلب و عروق، 1/91 درصد و فقط 4/10 درصد به علت بيماريهاي واگير بوده است.
وي بيماريهاي قلب و عروق، حوادث عروق مغز، انواع سرطانها، ديابت نوع 2، پرفشاري خون، چاقي و پوکي استخوان را در ميان بيماريهاي غير واگير يا اهميت عنوان کرد.
يادگاري نيا گفت:ايران در منطقه جزو موفق ترين کشورها در زمينه پيوند اعضا به ويژه کليه، کبد، ريه، قلب، پانکراس و مغز استخوان بوده و بنابراين توجه به پيشگيري از عفونت و درمان مناسب در اين بيماران مي تواند باعث افزايش طول عمر بيماران و کاهش هزينه هاي درماني در کشور شود.
وي بر اهميت نقش عفونت در بيماران پيوندي و مبتلا به سرطان تاکيد کرد و افزود:توجه مسئولان کشور، تبادل نظر علمي و استفاده از تجربيات دانشمندان داخلي و خارجي و توجه بيشتر در پيشگيري از بيماريهاي غير واگير بسيار موثر خواهد بود.
رفتن ذره در تخته سنگ و در سيارات
" فرزند کوچکم! چنانچه عملي که انجام مي دهي به اندازه ذره ناچيزي از خردلي باشد، و در تخته سنگ يا در سيارات و يا در درون زمين رفته باشد خدا آنرا خواهـد آورد"!
نکات آيه:
1ـــ ذره ناچيز در تخته سنگ مي رود:
قشر خارجي زمين از لايـه هاي متعددي تشکيل ميشود که در حرکت هستند. در برخي جاهـا کناره يکي از آن لايه ها زير لايه ديگر مي رود و به مواد مذاب مي رسد. بعد با آتشـفـشان فوران مي کند و پس از سرد شدن به تخته سنگ تبديل مي شود. به اين شکل ذره اي که روزي روي سطح زمين بوده الآن در دل يک تخته سنگ قـرار دارد.
2ـــ ذره در سيارات مي رود:
پيوسته گاز و انرژيها و گـرمـا و ذرات از محدوده اطـراف زمـين خارج شـده و به فـضـا مي رود. به ايـن شـکـل ذره اي که روزي روي زمين بوده الآن مي تواند در سياره ديگري باشد.
***زيگزاگي پيش رفتن در فضا
" چنانچه دري هم از جو رو به فضا براي اينها باز مي کرديم و در آن زيگزاگي پيش مي رفتند ــ باز هم مي گفتند: نه! ما در فضا نيستيم يا نه "ما را سحر زده" کرده اند"!
نکات آيه:
1ــ وقتي انسان رو به فضا مي رود در جو دري ايجاد مي شود. 2ـــ انسان در فضا زيگزاگي پيش مي رود. 3ـــ در فضا انسان احساس غير طبيعي دارد (احساس سحر زده شدگي ميکند).
1ــ وقتي انسان رو به فضا مي رود در جو دري ايجاد مي شود:
وقتي انسان زمين را ترک مي کند طبقه ازون جو سوراخ مي شود و بمثابه باز شدن دَر مي ماند.
2ـــ انـسان در فضا زيگزاگي پيش مي رود:
واژه عروج که قرآن براي حرکت و ادامه حرکت در فـضا از آن استفـاده کرده است به معني "حرکت زيگزاگي" است. و اين به اين معني است که حرکت و پـيـش روي در فـضـا در يک رونـد و فـرايند زيگـزاگي صورت مي گيرد. واقعيت هم همين است. در فضا چيزي راست و مستقيم پيش نمي رود بلکه تحت تأثـيـر نيروي جاذبه کج مي شود. حتي مسير نور و امواج نيز تحت تأثير نيروي جاذبه کج مي شوند و زيگزاگي پيش مي روند.
3ـــ در فضا انسان احساس غير طبيعي دارد:
احساس و وضعيتي که انسان در فضا دارد نسبت به احساس و وضعيتي که روي زمين دارد با هـم فـرق مي کند. از جمله:
ــ در فضا انسان سمت بالا و پائين را احساس نمي کند، چون سمت پائـيـن ناشي از کشش نيروي جاذبه زمين است که در فضا وجود ندارد. و وقتي سمت پائين احساس نشود طبعا سمت بالائي نيز احساس نخواهد شد.
ـــ در فضا انسان نمي تواند روي پاها راه برود چون وزن ندارد. براي جابـجـائـي خـود مي بايست دسـتاويزي را بگيرد و خود را بجلو بکشد و يا با پاي خود چيزي را به عـقـب هـل دهد که باعث جلو رفـتن وي بشود.
با اين و ضع و احساس در فضا، چنانکه آيه گفـته: "اگر آنها به فضا برده مي شدند" باز هم مي گفـتند: "ما در فضا نيستيم بلکه ما را سحر زده کرده اند".
****مرگ و زندگي پديده هاي بزرگ در زمين و فضا
" و اين اوست که پديده ها را درست مي کند و دوباره به وضعيت خود بر مي گرداند. و برگرداندن آنها (تکرار آفرينش آنها) براي وي ساده تـر است. وي نمونه هاي بزرگي نيز از اين موارد در فضا و زمين دارد".
نکته آيه: تولد و مرگ پديده هاي بزرگ در فضا و زمين:
در فضا ستاره ها متولد مي شوند و مي ميرند. و در زمـين کوهها متولد مي شوند و با عوامل فـرسايش مي ميرند و با زمين يکسان مي شوند.