ارزش آب در قرآن و روايات اسلامي
پيامهاي پنهان آب
ماسورو اموتو[1] دانشمند چيني در كتابي تحت عنوان "پيامهاي پنهان آب"[2]، كه در سال 2004 منتشر كرد، ثابت كرده است كه مولكولهاي آب بر اساس پيامي كه به آنها داده ميشود تغيير شكل مييابند و تحت تاثير آن قرار ميگيرند مثلاً در تكرار كلمه عشق براي يك قطره آب كريستالهاي آن منظم و زيبا شدهاند و در تكرار كلمه جنگ كريستالهاي آن در هم شكستهاند. پيامهاي پنهان آب تئوري تكاندهندهاي است كه نشان ميدهد كه چطور آب عميقاً با آگاهي عمومي و فردي افراد جامعه در ارتباط است. دكتر اموتو، در اين تحقيق خود، توانايي آب را در جذب، نگهداري و حتي انتقال احساسات و روحيات بشر بيان ميدارد. او با استفاده از روش عكاسي مخصوص با سرعت بالا به اين مطلب پي برد كه كريستالهاي تشكيل شده در آب منجمد، هنگامي كه افكار متمركز و خاصي متوجه آن باشد داراي تغييرات خاصي است. همچنين موسيقي، تصاوير و كلمات نوشته شده بر روي صفحه كاغذ و عكسها تاثير خاصي بر ساختار اين كريستالها دارد. اموتو معتقد است آب توانايي دريافت طيف گستردهاي از فركانسها را دارد، بنابراين ميتواند از اين طريق دنيا را منعكس كند. وي دريافت، آبي كه از چشمهسارهاي تميز جاري ميشود و آبي كه در معرض كلمات عاشقانه قرار دارد جلوهگر اشكال زيبا به صورت رنگي و شفاف است. در حاليكه آب آلوده و آبي كه در معرض افكار منفي قرار دارد به صورت اشكال ناقص و نامتقارن با رنگهاي كدر ميباشد. او همچنين معتقد است از آنجا كه 70 درصد بدن انسان و 70 درصد كره زمين را آب فرا گرفته است ما ميتوانيم سلامتي سياره و خودمان را با بيان آگاهانه عشق و اميدواري تضمين كنيم. براساس اين نظريه هر پيامي كه به آب داده شود، چه در مقياس كلان و چه در مقياس كوچك، آب آن را حمل خواهد نمود[3].
*************
[1] - Masara Emotot
[2] - The Hidden Messages in Water
[3] ماهنامه مهرآب شمارههاي 4 و 6
تجاوز از حد اعتدال
از نگاه قرآن
- قسمت سوم-
تبذير بر خلاف اسراف، هيچ گاه براي بيان زياده روي در امور خير، چون انفاق به کار نرفته است. بر همين اساس، امام صادق ع تبذير را جزيي از اسراف و اسراف بر وجه تبذير را از اسراف هاي ديگر زشت تر دانسته است. مفهوم اسراف در قرآن مصاديق متعددي دارد که در معناي همه، نوعي تجاوز از حد اعتدال اشراب شده است:
اسراف عقيدتي
در آياتي، انکار خداوند و پيامبران، شرک به خدا و بت پرستي و ايمان نياوردن به آيات الهي اسراف معرفي شده، آن را موجب بروز دشواري ها ي فراوان در زندگي دنيا و عامل نابينايي انسان در آخرت و گرفتاري در عذاب دردناک و ماندگار مي شمارد. (طه /124-127)
در آيات 34-35از سوره غافر، پس از طرح دفاع مومن آل فرعون از موسي ع، منکران نبوت، مسرف و شکاک خوانده شده اند و جدال و اشکال هاي بي دليل آنان در آيات الهي، موجب بسته شدن دل آنها براي پذيرش حقيقت دانسته شده است.
در همين سوره با درخواست فرعونيان، مبني بر کفر به خداي يگانه مخالفت ورزيده، پشتوانه آنان را در دنيا و آخرت، سست و بي پايه مي شمرد؛ زيرا همه ما به سوي خداوند بازگشته، مسرفان در آن هنگام به آتش الهي دچار خواهند شد. (مومن / 43)آيات آغازين سوره انبيا نيز مسرفان را مخالفان انبيا در طول تاريخ و ستمگر وصف مي کند و به سرانجام هلاکت بارشان اشاره دارد.
در آيات 13-19يس نيز 2 تن از فرستادگان پيامبران در محاجه با قوم خود که با آنان به مخالفت برخاسته و به قتل و شکنجه تهديدشان کرده بودند، آنان را قومي اسراف کار مي نامند. با اين همه، اسراف کاري اعتقادي انسان ها، مانع از فرود آمدن وحي براي خردورز کردن آنان نيست. (زخرف /5)
در اخلاق و رفتار
ارتکاب گناهان و گرايش به ماديات و قطع علاقه از خداوند، موجب خروج انسان از راه حق شده، او را در يکي از منازل تاريک اسراف قرار مي دهد.
خداوند در آيه 53 زمر از گنه کاراني که جان خويش را در معرض اسراف قرار داده اند، دعوت به توبه مي کند و آنان را از يائس و نااميدي پرهيز و به ايشان وعده آمرزش مي دهد.
براي آيه شائن نزولهاي خاصي مطرح شده است ؛ اما هيچ يک موجب انحصار آن در مورد خاصي نمي شود و شمول آن را بر همه مسلمانان و هر نوع خطا و گناهي از بين نمي برد؛ بر همين اساس، پيامبرص تفسير اين آيه فرموده اند: «بل للمسلمين عامه.»
خداوند در آيه 12يونس کسي را که هنگام بلا و مصيبت، از خداوند ياري مي طلبد و در وقت آسايش و راحتي از ياد او غافل مي شود، از مسرفاني مي شمارد که اعمال زشت خود را زيبا مي پندارند: «کذل زين للمسرفين ما کانوا يعملون».
برخي، توجه بيش از حد به امور غير مهم، چون مسايل دنيايي در مقابل امور آخرتي و اصالت بخشيدن به دنيا در مقابل خدا را نوعي اسراف شمرده اند؛ مانند کسي که سرمايه اي گران را در قبال امري ناچيز، هدر دهد.
از ديگر مصاديق اسراف در زمينه امور اخلاقي، انحراف جنسي است. قوم لوط، نخستين کساني بودند که از زنان روي گردانده، به هم جنس بازي گراييدند. حضرت لوطع در آيات 80-81سوره اعراف آنان را از ارتکاب اين عمل زشت، پرهيز داده، از اسراف کاران مي شمرد و در ادامه اين آيات و در آيات 32-34سوره ذاريات به سرانجام رقت بار آن قوم اشاره مي کند.
خداوند، فرشتگان عذاب را با سنگ هاي ويژه بر سرآنان فرو فرستاد و همه مسرفان را نابود کرد. هرگونه رفتار نادرست و خارج از حد اعتدال نيز در فرهنگ قرآن، اسراف شمرده شده است ؛ در آيه 147 آل عمران مردان الهي و ياران پيامبران، از خداوند درباره گناهان خود و افراط و تفريط در کارهاي خويش، طلب آمرزش کرده ؛ سپس ثبات قدم و پيروزي بر قوم کافران را از او درخواست مي کنند.
برخي تعبير «اسرافنا في ائمرنا» را به معناي گناهان کبيره دانسته اند؛ ولي اطلاق واژه اسراف و «امر» با محدود ساختن آن منافات دارد؛ بنابراين در آيه پيش گفته، هرگونه خروج از حد اعتدال بر اثر جهل و غفلت يا از روي عمد، نکوهش شده است.
خداوند در آيه 28 کهف از پيامبرص مي خواهد به سوي کساني نگرايد که غفلت بر قلبشان چيره شده و از هواي نفس پيروي مي کنند.
خداوند اين اشخاص را به افراطکاري و اسراف وصف کرده است. برخي تعبير «و کان ائمره فرطا» را به معناي نابودي يا مخالفت با حق دانسته اند؛ اما گويا گمراهي و نابودي، نتيجه افراط بوده و مخالفت با حق نيز يکي از مصاديق آن است.