معاون فرهنگي ستاد بازسازي عتبات عاليات با اشاره به همکاري 300 ستاد در سراسر کشور با ستاد مرکزي به تشريح فعاليت هاي آنها پرداخت.
سيدعلي مير انواري، معاون فرهنگي ستاد بازسازي عتبات عاليات در حاشيه دومين همايش سراسري مسئولان اين ستاد به خبرنگار شبستان گفت: همايش نخست اين ستاد در سال 1385 برگزار شد و همايش دوم نيز با هدف نقد و بررسي فعاليت هاي ستادهاي بازسازي عتبات در استان ها و ارزيابي پروژه هاي انجام شده و در دست اقدام استان ها در عتبات مقدسه عراق در حال برگزاري است.
وي تعيين خط مشي و استراتژي فعاليت هاي ستاد بازسازي عتبات عاليات در آينده و ساماندهي بهتر فعاليت استان ها و تخصصي کردن فعاليت ها را از ديگر اهداف اصلي دومين همايش مسئولان ستاد بازسازي عتبات عاليات دانست.
دبير سومين همايش سراسري مسئولان ستاد بازسازي عتبات عاليات در سراسر کشور با اشاره به اينکه حدود 300 ستاد با ستاد مرکزي همکاري دارند، خاطرنشان کرد: ستادهاي ما در استان ها افراد علاقه مند به همکاري در بازسازي عتبات هستند که به دو صورت با ستاد بازسازي عتبات عاليات همکاري دارند.
ميرانوري ادامه داد: اين ستادها در برخي موارد هزينه پروژه ها را مستقل مي شوند و در موارد ديگر به عنوان مجري پروژه هاي بازسازي از سمت ستاد مرکزي وارد کار مي شوند و با اعزام متخصص و ارسال امکانات پروژه را اجرا مي کنند.
وي يكي از وظايف ستاد مرکزي بازسازي عتبات عاليات را تقسيم بندي فعاليت ها و پروژه ها براساس هزينه آنها در بين استان ها دانست و اظهار داشت: برخي از پروژه ها توسط يک استان و برخي ديگر به دليل هزينه بالا به صورت مشترک توسط چند استان اجرا مي شود که از جمله اين پروژه هاي بزرگ مي توان به طرح احداث صحن حضرت زهرا (س)، طرح سفينه النجاه و طلاکاري گنبد جواد الائمه اشاره کرد.
معاون فرهنگي ستاد بازسازي عتبات عاليات ادامه داد: برخي از پروژه ها چون ساخت حسينيه حيدري در نجف اشرف توسط ستاد آذربايجان شرقي به صورت کامل انجام شده است. همچنين طرح سنگ کاري حرم مطهر کاظمين با حدود يازده هزار متر مربع توسط خراسان جنوبي انجام شده است.
ميرانوري اذعان داشت: ساخت ضريح مطهر ائمه معصومين (ع) عتبات عراق نيز به صورت اختصاصي توسط استان هاي فارس، خوزستان، تهران و قم در حال انجام است.
همايش سراسري مسئولان ستاد بازسازي عتبات عاليات 27 خرداد در تالار کشتي پارک ارم آغاز به کارکرد و تا عصر 28 خرداد ادامه دارد.

آيت الله صافي گلپايگاني اميد به آينده و انتظار ظهور منجي را نياز جامعه بشري دانست و گفت: دعوت به مهدويت لبيک به تمام انبياست.
 آيت‌ الله لطف الله صافي گلپايگاني در ديدار با مسئول و جمعي از مديران و پژوهشگران مؤسسه آينده روشن، بشر امروز را نيازمند به اميد به آينده و انتظار ظهور دانست و گفت: کار براي امام عصر (عج) و شناساندن هر چه بيشتر ايشان، افتخار بزرگي است که نصيب شما شده و بايد قدر آن را بدانيد.
وي بر لزوم گسترش معارف مرتبط با مهدويت و ظهور در جامعه تاکيد کرد و اظهار داشت: اينکه مردم بيشتر به مسايل مهدويت معرفت پيدا کنند و از جاهليت خارج شوند از مسايل و دغدغه‌هاي بسيار مهم است و اينکه موسسات مهدوي چون موسسه آينده روشن سعي دارند مباحث مهدويت را جهاني کنند، آينده بشر را روشن مي‌ کند. اين که مردم دنيا اميد به آينده داشته باشند بسيار مهم است.
اين مرجع تقليد گفت: با وجود اين که جهان در حال پيشرفت است، يأس و ناميدي بسيار فراگير است و مردم از زندگي خود سر خورده شده اند و نمي‌ توانند براي زندگي خود يک معناي معقول پيدا کنند و از طرفي کساني که روي کار هستند نيز کاري براي بشر نمي‌کنند و بشر گرفتار يأسي فوق العاده شده است، اگر اين يأس زياد شود، مي‌تواند باعث نابودي بشر مي‌شود.
وي اظهار داشت: بايد بشر را با مقوله انتظار ظهور منجي مأنوس کرد. بايد نور اميد را در انسان ها روشن کرد که انبيا همين نور اميد را در ميان مردم روشن کرده‌اند. بايد به مردم فهماند که بالاخره بشر به نجات و رستگاري مي‌رسد؛ بايد ايمان به ظهور امام عصر(عج) را در مردم تقويت کرد.
آيت‌الله صافي گلپايگاني تصريح کرد: آيت الله بروجردي به طلبه‌ها مي‌فرمود: "هميشه از امام زمان (عج) ياد کنيد و مردم را نيز هميشه به ياد امام زمان بيندازيد. در منبرهايتان هميشه از امام زمان (عج) ياد کنيد".
وي افزود: دعوت به مهدويت، دعوت به تمام دعوت‌ هاي انبياست از اين جهت هر چه اين دعوت گسترده‌تر شود، مردم کامل تر شده و اين دعوت تاثير بيشتري دارد. مهدويت اگر درست شود، همه امور درست مي‌شود.
وي در پاسخ به اين سؤال که آيا اکنون در زمان غيبت نيز، امام زمان (عج) فعال هستند يا نه و چه کاري انجام مي‌دهند، اذعان داشت: در رابطه با نقش حضرت در زمينه سازي ظهور در روايات داريم که خود حضرت نيز براي تعجيل فرج خود دعا مي‌کنند و ايشان به همه امور اشراف دارند. زمام امور در دست امام زمان(عج) و بقاي امور و دين نيز به دست ايشان است.
وي گفت: اگر امام وجود نداشت شايد دين از دست مي‌رفت حتي در برخي از جنگ‌ها عناياتي از طرف ايشان صورت مي‌گيرد که باعث جلوگيري از انقراض دين مي‌شود. همچنين تا وقتي ايشان هستند ما مطمئن هستيم که دين اسلام منقرض نمي‌شود. ايشان در حدودي که خود مصلحت مي‌دانند در امور تصرف کرده و بر امور نظارت مي‌ کنند.
آيت‌الله صافي گلپايگاني 25 خرداد 87 با مسئولين و جمعي از مديران و پژوهشگران مؤسسه آينده روشن ديدار کرد.

 معاون پژوهشي مرکزتخصصي مهدويت برداشت هاي انحرافي بحث فرج، ملاقات گرايي، ظهورمدعيان دروغين وتعيين وقت ظهور را ازآسيب هاي مهدويت دانست.
حجت الاسلام محمدصابر جعفري، معاون پژوهشي مرکز تخصصي مهدويت در شانزدهمين قسمت از برنامه به سوي ظهور با عنوان "انديشه مهدويت، آسيب ها و تهديدها" دشمنان دروني و بيروني را دو خطر مهم دانست که مهدويت را تهديد مي کنند و بر لزوم مراقبت همگان براي جلوگيري از تحريف اين آموزه ارزشمند تأکيد کرد.
وي به تشريح آسيب هاي بحث مهدويت پرداخت و اظهار داشت: امروز معتقدان به مهدويت در ميدان مبارزه هستند. همواره در طول تاريخ آسيب هايي اين بحث را تهديد کرده است که با مطالعه تاريخ مي توانيم اين آسيب ها را شناخته و در مقابل تحاريف ايستادگي کنيم.
وي برداشت هاي انحرافي از مقوله فرج را يکي از آسيب هاي بحث مهدويت دانست و اذعان داشت: بعضي افراد معتقدند که خود امام زمان (عج) با ظهورشان مشکلات را حل مي کنند و همه وظايف و مسئوليت ها را بر دوش امام مي اندازند و وظيفه خود را فقط دعا کردن مي دانند که اين آسيبي بزرگ است.
وي گفت: بعضي افراد در معرفي امام دچار افراط و تفريط اند يا امام را سنبل خشونت معرفي مي کنند يا امام را بسيار بسيار مهربان جلوه مي دهند و محبت امام را احساسي مطرح مي کنند، يعني يا صرفا امام را محور خشونت و يا احساسي جلوه مي دهند.
حجت الاسلام جعفري مهمترين بحث در آموزه مهدويت را انجام وظيفه مردم نسبت به امام زمان (عج) دانست و تصريح کرد: متأسفانه مسايل اصلي در مهدويت مورد غفلت واقع شده و به جاي پرداختن به مباني اعتقادي مهدوي به مسايلي چون ازدواج حضرت پرداخته مي شود.
وي تعيين وقت ظهور امام زمان (عج) را يکي ديگر از آسيب هاي مهدويت خواند و گفت: در روايات بسياري آمده است که هر کسي براي ظهور وقت تعيين کند، دروغگو است.
اين پژوهشگر مهدوي تطبيق وقايع روزمره با علايم ظهور را ديگر آسيب اين حوزه دانست و گفت: عده اي از افراد بدون اينکه علايم ظهور را بشناسند و از کارشناسان معتبر و مجرب بهره مند شوند علايم را به افراد مختلف منطبق مي كنند و هر اتفاقي را با بحث ظهور تطبيق مي دهند که اين مسئله اي خطرناک است.
حجت الاسلام جعفري گفت: بعضي افراد در تبيين مفهوم غيبت دچار افراط و تفريط مي شوند و مفهوم غيبت را خوب طرح نمي کنند به گونه اي که برخي فکر مي کنند امام در ميان ما نيست و در يک عالم وهمي زندگي مي کند و ايشان را از دسترس خارج مي کنند و يا گاهي امام را به گونه اي فرض مي کنند که اگر به روش هاي معمولي عمل کنيم امام در محضر ما حاضر مي شود.
وي به ملاقات گرايي به عنوان يکي ديگر از آسيب هاي بحث مهدويت اشاره کرد و افزود: در برخي موارد عده اي از دشمنان آگاه ادعاي دروغين ملاقات با حضرت حجت (عج) را مطرح مي کنند تا تفکر مهدويت را باطل جلوه مي دهند و يا ديگران را به ملاقات گرايي ترغيب مي کنند.
معاون پژوهشي مرکز تخصصي مهدويت ظهور مدعيان دروغين مهدويت را آسيب ديگر اين حوزه عنوان کرد و گفت: افراد مختلفي با انگيزه هاي سياسي و يا مشکلات روحي و رواني و اخلاقي ادعاي نيابت يا امامت مي کنند در حالي که در دوران غيبت کبري کسي نمي تواند ادعاي نيابت خاصه داشته باشد و ادعاي ارتباط ويژه با امام زمان (عج) در دوران غيبت کبري ادعايي دروغ است.
وي با اشاره به راهکارهاي مبارزه با آسيب هاي مهدويت ابراز داشت: در مقابل هجمه هاي دشمنان و آسيب هايي که مهدويت را تهديد مي کنند وظيفه اربابان رسانه ها به ويژه صدا و سيما آگاه سازي مردم است و رسانه ها با روشن کردن مباني حقيقي مهدويت و يادآوري وظايف منتظران در زمينه سازي براي ظهور حضرت افکار مردم را به سمت امام حرکت دهند و تصويري روشن از امام ويژگي هاي حکومت ايشان در اذهان مردم ترسيم کنند.
حجت الاسلام جعفري افزود: آثاري که در مراکز حوزوي و مهدوي توليد مي شوند بايد با پارامترهاي ديني و ويژگي هاي ائمه اطهار (ع) منطبق باشند و به راحتي در دسترس همگان قرار گيرد

قسمت چهل وچهارم
جنايت ابن كثير در نقل حديث عشيره

ابن كثير اين حديث را شرح مفصل داده، و ليكن در نزد او اثبات نصى به خلافت اميرالمؤمنين به وصيت و خلافت دينيه يا اشاره به اين معانى بسيار ناگوار است، و بدين منظور كه از شرح نصوص خلافت‏شانه خالى كند مرتكب اين جنايت روايتى شده است.
آيا منظور طبرى هم در تفسير خود اين بوده، بعد از آنكه خود او در تاريخش آن دو لفظ را صريحا و صحيحا آورده، يا غير آن، خدا عالم است.
جنايت هيكل در نقل حديث عشيره
و ثانيا محمد حسنين هيكل[126] نيز يك فضيحت آشكارى در تحريف اين حديث نموده، زيرا اولا در طبع اول از كتاب خود بنام "حيات محمد" ص 104 حديث را ذكر كرده و بدينقسم خاتمه مى‏دهد:
فايكم يوازرنى هذا الامر و ان يكون اخى و وصيى و خليفتى فيكم، فاعرضوا عنه و هموا بتركه، لكن عليا نهض و ما يزال صبيا دون الحلم و قال: انا يا رسول الله!عونك، انا حرب على من حاربت فاتبسم بنو هاشم و قهقه بعضهم و جعل‏نظرهم ينتقل من ابيطالب الى ابنه ثم انصرفوا مستهزئين[127]
زيرا گذشته از آنكه جمله: "عونك انا حرب على ما حاربت‏" را از نزد خود به حديث اضافه كرده است، و اين جمله در هيچ يك از روايات ديده نمى‏شود تفريع رسول خدا را در پاسخ به على آنجا كه فرمودند: فانت اخى و وصيى و وارثى و خليفتى فيكم را حذف نموده است، و چون در اين عمل شنيع خود كسى را نديد كه از او مؤاخذه كند، و در اين تصرفات و تقولات بر او خرده گيرد، آنچه را كه بطور كلى راجع به اميرالمؤمنين عليه السلام بوده است در طبع دوم از كتاب خود حذف نموده است.
شايد سر آن همان ملاحظه منظور ابن كثير و امثال ابن كثير بوده است، كه بعد از نشر متوجه شده، و در طبع دوم ترميم نموده است، يا آنكه سيل اعتراضات در جرائد و محافل و خورده‏گيرى‏هاى بسيار راجع به اين موضوع، و درج جمله اول در كتاب خود كه از ناحيه دشمنان اهل بيت عليهم السلام متوجه او شده است، و همين امواج سرزنش و مواخذه او را در پره افكنده تا مجبور و مضطر به حذف و تحريف آن در طبع دوم شده است، يا آنكه كما آنكه عادت شايع در بسيار از چاپخانه ‏هاست كه بعضى از جملات را كه مورد نظرشان نباشد حذف مى‏كنند، و مؤلف چون با آنها اشتراك در منظور داشته از حذف آنها چشم‏پوشى نموده است، و يا عاجز از دفع آنها بوده است؟و بر هر تقدير، خداوند شعور و ادراك زنده را متوجه كند، و امانت موصوفه الهى و حق ضايع شده و مورد تاسف را در دلها زنده فرمايد.[128]
و اما جهت دوم از بحث كه دلالت و مفهوم حديث است، آنكه در اين حديث ‏با اختلاف مضامينى كه در نقل آن شده است جمله: انت اخى و وصيى و
خليفتى فيكم و اسمعواله و اطيعوا آمده است، و اين نصى است از رسول خدا بلكه نص جلى و آشكارى بر لافت‏بلافصل و وصايت آن حضرت، مانند حديث غدير خم، غاية الامر اين تنصيص در بدو نبوت و دعوت، و حديث غدير در پايان آن، هنگام نزول جبرائيل و اخبار به آن حضرت به نزديكى و فرا رسيدن مرگ واقع شد.
بگذريم از بعضى از رواياتيكه آنفا ذكر شد، و در آنها نيز عنوان وارثى و وزيرى و ولى كل مؤمن بعدى و هو بمنزلة هرون من موسى و يقضى دينى و لفظ اسمعواله و اطيعوا وارد شده است، كه هر يك از آنان نيز صراحت‏ بر ولايت و خلافت آن حضرت دارد.
فرض كنيم اگر در مجموع اين احاديث غير از جمله "اخى و وصييى و خليفتى فيكم‏" نبود باز معلوم است كه اين جمله چقدر بطور واضح و آشكار صراحت‏بر نصب آن حضرت به مقام خلافت و وصايت را مى‏رساند.
ولايت اميرالمؤمنين از روز اول با توحيد خدا و نبوت رسول توام بوده است
بنابراين بطور يقين مى‏توان گفت كه ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام از روز اول با شهادت به لا اله الا الله و محمد رسول الله شروع شده و على ولى الله جمله متصله و غير قابل انفكاك با آنها بوده است.
چون در روز اولى كه پيغمبر اقوام خود را به اسلام دعوت نمود و آنان را به اقرار به شهادتين امر فرمود، در همين روز و در همين مجلس آنان را امر به اطاعت مولى الموالى اميرالمؤمنين و پيروى از آن حضرت نموده، و ولايت و خلافت او را اعلان نمود.
بنابراين اسلام از روز اول كه طلوع كرد با اين سه جمله بود: شهادت به خدا و شهادت به نبوت رسول الله و شهادت به ولايت على ولى الله، و آنچه را كه شيعه مى‏گويند از وجوب تبعيت از اميرالمؤمنين يكى از مسائل قطعيه اسلام است، و حقيقت تشيع، حقيقت اسلام است و افراديكه به شهادتين اكتفا نموده و ولايت و خلافت اميرالمؤمنين را رفض كرده‏اند جزئى از اسلام را رد نموده‏اند، و در واقع اسلام را رد نموده‏اند.
همچنانكه افرادى كه شهادت به توحيد مى‏دهند و به نبوت نمى‏دهند نيز جزئى از حقيقت را اقرار و جزئى را انكار و در واقع حقيقت را انكار نموده‏اند.

تشيع و تبعيت از اهل بيت و اوصياى حضرت رسول الله از روز اول اسلام‏پايه‏ گذارى شد، و بر همين اساس نصوص صريحه از آيات قرآن، و كلام رسول الله به تدريج نيز راجع به ولايت اضافه شد، همچنانكه نصوص صريحه از آيات قرآن و كلام آن حضرت نيز به تدريج راجع به توحيد و نبوت اضافه شد.
امير المؤمنين عليه السلام در تمام مراحل رسالت يار و مددكار پيامبر اكرم نيست
و علاوه از اين حديث استفاده مى‏شود كه اميرالمؤمنين عليه السلام در اصل تحمل مشاق نبوت و برداشتن وظيفه خطير تبليغ و رسانيدن احكام و جهاد و بالاخره در ايصال مردم جهان را به سر منزل مقصود كه وظيفه رسالت است‏شريك و سهيم بوده‏اند، چون مضمون روايت اين نيست كه هر كس ايمان بياورد وصى و خليفه من خواهد بود، بلكه مضمون اين است كه هر كس مرا در اين كار معاونت و معاضدت نمايد، و قوت بازوى من گردد، و يار و معين من باشد، او خليفه من است.
زيرا كه جملاتى كه از آن حضرت روايت ‏شده اين است:
ايكم يوازرنى على هذا الامر؟كدام يك از شما مرا يارى مى‏كنيد در اين امر و ايكم يبا يعنى على ان يكون اخى و صاحبى و وارثى؟ كدام يك از شما بيعت مى‏كند، يعنى سر مى‏سپارد، و خود را مى‏فروشد، كه اختيارات خود را كنار گذارده، و در تمام مراحل نبوت و تحمل مشاق و وظيفه خطير ارسال و مواجهه با هزاران مشكلات، برادر من و ملازم و مصاحب با من و وارث من باشد، بطوريكه بعد از من نيز اين مسئوليت تنها بر دوش او سوار شود، و يك تنه در مقابل دنياى كفر رسالت مرا ابلاغ و از عهده آن برآيد.
و ايكم يؤآخينى و يوازرنى و يكون وليى و وصيى بعدى و خليفتى فى اهلى يقضى دينى؟كدام يك از شما با من در اين امر، برادرى و كمك مى‏كنيد كه بوده باشد صاحب اختيار و سرپرست و وصى بعد از من، و جانشين من در اهل من كه دين مرا ادا كند.
ادامه دارد