هفتم(قسمت پاياني):

جانشين خدا در زمين كجا و خدا شدن در سطح توان كجا؟ چه خلط نامباركي است اين برداشت. قرآن صفات خليفه گري آدميان و حدود آن را خود نيز مشخص نموده است. يا داود انا جعلناك خليفه في الارض فاحكم بين الناس بالحق و لا تتبع الهوي فيضلك عن سبيل ا... در خلافت حضرت داود حكم عادلانه، وظيفه خلافت و عدالت، محور خلافت است. حضرت داود نيز مانند حضرت رسول فناي في ا... بود اما در داستان قضاوت خود ترك اولي كرد11. به براهين متين دقت نكرد و دچار غفلت گرديد و خدا او را آگاه كرد. (سوره ص آيات23 - 26 )
حضرت يوسف در كاخ فرعون همت به زليخا نمود و اگر برهان قاطع حق برايش آشكار نمي شد به زليخا گرايش مي كرد (سوره يوسف آيه24 )
عشق بي حد حضرت سليمان به اسب او را دچار آسيب مي‌كرد و خدا او را آگاه كرد و او اسب ها را كشت (سوره ص آيه 33 ).
در مورد همه پيامبران چنين مصاديقي صحت دارد و در قرآن از آن ها نقل شده است، پس چگونه است كه نفس خدايي شده، فرمان خدايي صادر نمي كند و اگر خدا در آنها دخالت نمي كرد همه آنها اشتباه اساسي و ذنب مرتكب مي شدند، فناي في ا... شدن هم امكان خطا و لغزش را از بين نمي برد، لطف خدا و حمايت او هميشه لازم و ضروري است، اگر سيئه كنترل شود، ذنب كه گناه اجتماعي است باقي مي ماند كه نياز به استغفار دارد، در سوره فتح خداوند رسماً به پيامبر مي گويد ليغفر لك من ذنبك .... خطاهاي اجتماعي كه محصول گذشتگان و حال است آيندگان را نيز در بر مي گيرد و پيامبران نيز از آن ها در امان نيستند و نياز به غفران خداوند دارند اگر حضرت رسول (ص) در سطح توان خود كه يك سطح بسيار بالايي است، خدايي شده و عين خدا مي تواند وحي صادر كند، چطور در محاصره ذنب است و اگر خدا او را غفران نكند خود فرو خواهد افتاد و در اين شرايط، چگونه وحي رسول حتي به مردم زمان خودش نيز مي‌تواند قابل اعتماد باشد.
حضرت رسول(ص) قرائت سوره توبه را به ابوبكر مي سپارد اما وحي نازل شده و آن را پس گرفته و به حضرت علي(ع) واگذار مي كند (روايت شيعه و سني )؛ در اعلام جانشين? خود به حضرت علي (ع) به دلايل خاصي تعلل مي كند، خداوند به او دستور مي دهد كه آنچه را كه ما مي گوييم ابلاغ كن وگرنه دينت كامل نمي شود (سوره مائده و روايت شيعه و سني ).
چگونه اين رسول عين خداست كه عملش با اصلاح خداوند راست مي گردد. از اين نمونه ها صدها مورد در قرآن كريم آمده است و همه آنها بيانگر آن است كه در تمام لحظات زندگي حضرت رسول، بدون استثناء در هر سطحي كه بوده است، نياز به هدايت و راهنمايي و دستگيري را از خداوند داشته است، رسول اكرم (ص) خود مي گفت اي خداوند يك لحظه مرا به حال خود وامگذار. و بدون دخالت او نمي توانسته است راه نجات را طي كند.
حضرت رسول بارها و بارها مي خواسته كه جواب سوال پرسش كنندگان را در همان ابتدا به وسيله وحي بدهد، اما خداوند اجازه اين كار را به او نمي داد. به عنوان مثال جواب سوال يهوديان در مورد ذوالقرنين و اصحاب كهف بنابر روايتي تا چهل روز به تاخير افتاد چرا كه او انشاءا... نگفته بود12.
يعني اينكه اگر حضرت رسول (ص) حتي در پاسخ گويي، اراده خداوند را به زبان نمي آورد دچار خطا بود چه برسد به اينكه خود، وحي را صادر كند.
به طور كلي سياق آيات قرآن با تمامي اين تحليل‌ها مغاير است و جبر حاكميت غيب بر عالم مشهود كاملاً واضح و روشن است "و لا رطب و لا يابس" از قبل در كتاب مبين، تعيين شده است و برنامه ريزي آينده بشري با توجه به اراده انساني كاملاً تدوين و تبيين گرديده است.
نمي توان وحي را تابع شرايط محيط زندگي پيامبر نمود و دست پيامبر را از آينده زندگي بشر و پيروانش كوتاه كرد و نياز آيندگان به راهنمايي از پيامبرشان را سركوب نمود. و انسان بي پيامبر و وحي را در قرون مدرن تنها گذاشت و براي كمك به آدميان، آنها را به سالكان خود سوخته، ارجاعشان داد تا آنها خود را خدا بدانند و انا الحق ( حلاج ) كنند يا اني اعظم شأني ( با يزيد ) نسبت به پيامبر نمايند و شأن و شخصيت خود را از پيامبر بالاتر تلقي كنند.
اين تفكر، رسول (ص) و قرآن كريم و فاطمه (س) و علي (ع) و حسنين (ع) را از ما مي گيرد و به جاي آن ابن عربي، با يزيد، حلاج و شبلي، فضيل و شاه نعمت ا... ولي را مي نشاند و يقيناً امروز الگوي بشريت معنويت خواه، اشو، ماهاو?را، كاستاندا، پائلوكوئليو، دون خيرو، ديويد كاپرفيلد و هري پاتر و ... است و هزاران حلقه و انجمن مديتيشني، بايد به خاموشي ذهن و ساكت كردن اوهام و امواج آلفا و بتا بپردازد، نه صوت قرآن و عبادت شبانه و نماز و روزه و .... چرا كه همه آنها از عرضيات زمان حضرت رسول اند. و در عصر كامپيوتر و اينترنت و ماهواره و فضا و ... ديگر موضوعيت ندارند.
شايد آقاي سروش و مجتهد شبستري و ... منظورشان از عقايدي كه مطرح مي كنند، چنين نباشد اما اين عقايد نتيجه اي جز اين ندارد.
آقاي سروش مي گويد خلاصه آنچه محمد (ص) به ميان مي آورد محدوديت هاي علمي، وجودي، تاريخي، خصلتي و ... اوست كه هيچ آفريده اي از آنها گزير و گريز ندارد و دانش پيامبر هم تراز دانش مردمان هم روزگار خود بوده است ( نه دانش ديني و تبيين ملكوتي و علم به اسرار ربوبي ).
آنچه كه آقاي سروش مي گويد كه دانش پيامبر در سطح مردمان 1400 سال پيش بوده است دقيقاً يكي از دلايل اثبات معجزه قرآن است. كه پيامبر و قرآن از دانش هايي از علوم دنيايي سخن به ميان آورده اند كه هيچ كدام در زمان خود پيامبر، حتي بسياري از آنها صدها سال بعد از پيامبر هم مطرح نشده بوده است و بسياري از آنها هنوز هم مطرح نگرديده است.
صدها كتاب در اين زمينه ها توسط دانشمندان اسلامي و حتي غير اسلامي تا به حال نوشته شده است و اين امر به اثبات رسيده است.
اي شب از رؤيت روحاني روياي تو روشن
به سيه روزي شب بنگر روز آر ز روزن
قرآن سرشار از فصاحت و بلاغت و نظم معجزه است چگونه مي تواند پيام انساني باشد؟ چگونه انساني مي تواند در جنگ، صلح، غم ، شادي، ترس، اميد، شوق، فرار، فراق، درد، در ظرف 23 سال سخناني را به زبان بياورد كه يك تناقض در آنها نباشد بيست و نه سوره قرآني بلند و كوتاه با حروف مقطعه بگويد به طوري كه 2743 آيه اين سوره ها ارتباط رياضي با يكديگر داشته باشند يعني در هر سوره حروف مقطعه آن بر عدد 19 بخش پذير باشد و مضربي از عدد 19 قرار گيرد كتابي بنويسد كه آيات و جملاتش طول موج داشته باشد و بر حسب بلندي و كوتاهي آن، سال نزول و موقعيت آن مشخص مي شود كه محققين ثابت كرده اند كه حتي اگر يك حرف از هزاران حرف اين سوره ها تغيير كند اين تعادل عددي و رياضي به هم مي خورد.
سالها در غم ما ياوه و بي گاه تلف شد
شب فرو مرد گرفت اختر و خورشيد سيه شد
و نكته مهم اين جا است كه آيات بسياري از اين سوره يك باره نازل نشده اند و در شرايط زماني و مكاني مختلف انزال شده اند و در كنار هم قرار گرفته اند؛ هيچ پيامبري كه فناي في ا... شده و نفس او در درياي وجود خداوند حل گرديده است نتوانسته است چنين معجزه اي را انجام دهد و اين معجزه فقط مخصوص حضرت رسول(ص) است اگر فناي در خدا، ريختن آب كوزه در دريا است، كوزه وجود همه انبياي ديگر نيز در اين دريا ريخته شده است اما هيچ كدام قرآن نياوردند و وحي از خود نازل نكرده اند و پيامشان معجزه نشد موسي (ع) دست معجزه دار داشت عيسي (ع) دم معجزه و ....
كه خرد باز خرد را كه گرفتار جنون شد
كه زند راه سلامت كه دل از پرده برون شد
رخ فرخنده نمودي و دل از خلق ربودي
مزن آن خنده فرخنده چه غمها كه فزودي
در تمام اين سوره ها هم عرضيات به زعم آقاي سروش يعني احكام و اخلاق و... وجود دارد هم ذات كه صفات توحيدي و اسماءالحسني خداوند و ... مي باشد اگر ذات از خدا بود و عرضيات از رسول، چگونه اين تقارن هاي معجزه اي به وجود آمده است.
اما ما براي فهم قرآن، علوم قرآني بسياري داريم كه با توجه به آن ها قرآن فهم مي شود، قوانين خاص و متدهاي خاصي وجود دارد كه با آنها مي توان قرآن را فهم نمود؛ اصول ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، نسخ و بداء، تفسير و تأويل، شأن نزول، انشقاق، لغت و ... اموري هستند كه از مجموع آنها قرآن قابل فهم و درك عقلاني و لغوي و معني مي شود.
كمي صبوري و مطالعه، پاسخ بسياري از اين سوالات را با خود همراه مي آورد و همان طور كه قبلاً گفته شد پاكي و صفا دادن باطني سهم اساسي براي رمزگشايي آيات قرآن دارد.
در نوبت بعدي موارد بسيار زياد ديگري را طرح خواهيم نمود.
سخن را با كلامي از مولا علي (ع) در مورد قران به پايان مي‌بريم.
"بدانيد كه اين قرآن همان خيرخواه و نصيحت گويي است كه در آن فريب و خيانت راه ندارد و راهنمايي‌ست كه جز به راه راست و درست نمي‌رود و خبر دهنده‌اي است كه دروغ نمي‌گويد. هيچ كس با اين قرآن ننشست جز اينكه (قرآن) چيزي به او افزود يا چيزي از او كاسته گرديد، بصيرت و هدايتش افزون شد، گمراهي و نابينايي اش كاسته گرديد. و بدانيد كه پس از اين قرآن به هيچ راهنمايي نيازي نمانده و پيش از قرآن هيچ كس از هدايت بي نياز نبوده است. پس درمان دردهاي خود را در آن بجوييد و در سختي هايتان از آن كمك بخواهيد زيرا در اين قرآن شفاي بزرگترين دردهاست كه همان كفر و نفاق و تباهي و گمراهي است."