برنامه‌هاي امروز شبكه قرآن و معارف سيما و صداي قرآن 

برنامه زنده چشمه هاي جاري هر روز ساعت 16 از آنتن شبكه قرآن و معارف سيما به ميهماني قرآن دوستان و علاقه مندان به اين برنامه مي رود.
شبكه راديويي قرآن با برنامه‌هاي قرآني خود ماموريت دارد در سال نوآوري و شكوفايي به ترويج فرهنگ قرآني اعم از تلاوت قرآن كريم، تدبر در آيات نوراني آن و تمسك به كتاب الهي، عترت(ع) و تزكيه جان هاي مشتاق در راه رسيدن به كمال معنوي بپردازد.
برنامه‌هاي بخش نخست صداي قرآن يكشنبه دوم تير با دعاي عهد در ساعت 6 و 15 دقيقه آغاز و در ادامه نسيم رحمت، شرح و ترجمه، تبسم قرآن، تفسير، خبر سراسري در ساعت 7 صبح، بشارت در ساعت 7 و 10 دقيقه، خبر قرآني در ساعت 8 صبح، تلاوت ترتيل نيم حزب همراه با شرح و توضيح، با نغمه هاي آسماني "تصحيح سوره هاي حمد و توحيد" در ساعت 9 صبح، صداقت در ساعت 10 و 30 دقيقه، خبر قرآني در ساعت يازده، ترجمان وحي "آموزش ترجمه قرآني" ساعت يازده و 10 دقيقه، رحمت رحمن در ساعت 11 و 35 دقيقه و تلاوت قرآن ويژه اذان ظهر در ساعت 13 پخش مي شود.
همچنين بوستان معرفت در ساعت 13 و 30 دقيقه، كلام ناب از خورشيد انقلاب ساعت 13 و 55 دقيقه، خبر سراسري ساعت 14، افق در ساعت 16، خبر قرآني 16 و سي دقيقه، سخن سديد در ساعت 16 و 40 دقيقه، يك صفحه نور در ساعت 16 و 45 دقيقه، ساداه و صميمي در ساعت 17، قرآن دريچه اي رو به فردا ساعت 19، رهينه در ساعت 19و 30 دقيقه پخش مي شود.
هنر در قرآن در ساعت 21 و 30 دقيقه، آيه هاي انقلاب در ساعت 21 و 55 دقيقه، سروش هدايت ساعت 22، با حافظان وحي در ساعت 22 و 45 دقيقه و تلاوت در ساعت 23، از ديگر برنامه هاي صداي قرآن است.
در بخش نخست برنامه‌هاي دوم تير شبكه قرآن و معارف سيما در آغازين روزهاي سال نوآوري و شكوفايي دعاي عهد در ساعت 6 و 20 دقيقه، يك روز نوراني در ساعت 7 صبح، تفسير سوره نحل آيت الله جوادي آملي در ساعت 8، و اين آغاز در ساعت 8 و 30 دقيقه، برنامه زنده راه روشن در ساعت 9، اخبار قرآني در ساعت 10، تلاوت در ساعت 10 و 15 دقيقه، ادبستان قرآن 10 و 20 دقيقه، تلاوت در ساعت 10 و 50 دقيقه، طبيعت در قرآن با كارشناسي حجت الاسلام والمسلمين بي آزار شيرازي در ساعت 11 و 30 دقيقه، ايمان در قرآن با كارشناسي آيت الله ري شهري در ساعت در ساعت 12 و 15 دقيقه، برنامه زنده اذانگاهي وقت حضور در ساعت 12 و 30 دقيقه، سخنراني مذهبي در ساعت 13 و 30 دقيقه، تفسير موضوعي نبوت در قرآن حجت الاسلام محمدي در ساعت 14 و 30 دقيقه، ن والقلم با موضوع تاثير قرآن و حديث بر ادب فارسي در ساعت 15،‌ برنامه زنده چشمه هاي جاري در ساعت 16، تكرار ادبستان قرآن در ساعت 18، پنجره در ساعت 19 و نردبان آسمان(ويژه برنامه اذانگاهي مغرب) در ساعت 19 و 10 دقيقه پخش مي‌شود.
همچنين در بخش دوم برنامه هاي سيماي قرآن تكرار برنامه تفسير سوره نحل آيت الله جوادي آملي، تكرار ايمان در قرآن در ساعت 21، تكرار برنامه راه روشن در ساعت 21 و 50 دقيقه، زيارت امين الله و حديث كساء ساعت 22 و 30 دقيقه و سيره نبوي با زيرنويس انگليسي در ساعت 23 و 30 دقيقه، پخش مي شود.
تكرار انديشه هاي قرآني در ساعت يك بامداد، به سوي سعادت به كارشناسي آيت الله مصباح يزدي در ساعت 3 بامداد و تكرار برنامه تفسير موضوعي نبوت در قرآن به كارشناسي حجت الاسلام محمدي در ساعت 4 و 45 دقيقه و ويژه برنامه اذان صبح در ساعت 5 و 15 دقيقه بامداد ديگر برنامه هاي شبكه قرآن و معارف سيما است.
علاقه مندان به معارف قرآني و اهل بيت (ع) مي‌توانند برنامه‌هاي متنوع ‏‏قرآني، تفسيري و آموزشي ‏توليد شده از شبكه قرآن سيما را همه روزه به صورت ‏‏شبانه‌روز از طريق باند يو اچ اف در استان هاي مختلف و همچنين اخبار و اطلاعات قرآني را در ساعات ‏‏هشت، يازده و نوزده در سه ‏بخش خبري از راديو قرآن بر روي موج ‏FM‏ رديف 30/91 و يا ‏‏موج AM رديف 585 دريافت كنند‏.

کيفر فراموشي قرآن

قسمت دوم(پاياني):
حالت کسي که قرآن را پس از به خاطر سپردن ، فراموش کرده و از دست داده اين چنين است؛ زيرا او از تن پوشي از زيبايي که بر تن داشته و پاداشي که سزاوار آن بوده ، بي بهره مي‌گردد . اين شيوة شناخته شدة تازيان در سخن گفتن است . آنان دربارة کسي که يار و ياور خويش را از دست داده مي‌گويند: "فلان بعد فلان اجزع، و قدبقي بعده أجزم؛ يعني: فلاني پس از فلان کس بريده بيني است و پس از او بريده دست مانده است" . فرزدق در سوگ مالک بن مسمع گويد : تضعضع طودا وائلٍ بعد مالک و اصبح منها معطس العزِّ اجدعا
يعني: دو کوه بلند وائل پس از مالک فرو پاشيد و با خاک يکسان شد و بر اثر آن بيني عزّت بريده گشت.
شاعر[ در اين بيت] تنها همان معنايي را در نظر دارد که ما ياد کرديم . تازيان گاه در پرده سخن مي گويند و مقاصد و معاني را با اشاره و رمز بيان مي‌کنند . بنابراين هر کس که بخواهد به تفسير سخن آنان و تأويل گفتارشان دست يازد، تا هنگامي که آن اشارتها را در نيابد و بي درنگ به مقصود آنان پي نبرد، بر خويشتن ستم کرده و از حدّ خود پا فراتر نهاده است .
اينک بر مي گرديم و دربارة گفتة آن دو تن سخن مي‌گوييم . امّا لغزش ابوعبيد از آنجاست که مقصود را در حديث در نيافته و به کژراهه رفته است؛ و گرنه بي ترديد "اجذم" _ همان گونه که او گفته_ به معناي "بريده دست " است ؛ ولي اين معنا با اينجا نمي سازد و اگر آن واژه را به اين معنا بگيرند، چيزي را نمي‌رساند . شبهه‌اي که او را در اين تأويل غلط انداخته، اين بود که گمان برده بريده دست محشور شدن از باب کيفر فراموشکار در برابر فراموشي قرآن است؛ ولي حقيقت نه چندان است که او گمان برده؛ زيرا اوّلاً، بريده دست کيفر نيست؛ چه اينکه خداوند بلند مرتبه گاه دست دوستان و بندگان درستکار خود را جدا مي سازد و اندام آنان را با بيماري قطع مي‌کند و گاه برخي را از آغاز ناقص‌العضو مي‌آفريند . پس لازمة بريده دستي اين نيست که کيفر باشد. ثانياً ، اگر فراموش کنندة قرآن به خاطر فراموش کردنش سزاوار کيفري باشد ، پس بايد به خاطر سپردنِ سر تا سر قرآن نيز تکليفي واجب و وظيفه اي پيوسته باشد؛ چه اينکه در برابر رها ساختن کاري که واجب نيست ، کسي را کيفر ندهند و حال آنکه حفظ همة قرآن چنين نيست .
امّا ابن قتيبه نيز از آنجا که مقصود سخن را در حديثي که ياد کرديم، در نيافته، دچار لغزش شده است؛ زيرا وي گمان برده که کيفر جز در محلّ گناه جاري نمي‌گردد و اين عقيده او را وا مي‌دارد که بگويد بر پشت زناکار تازيانه نزنند؛ بلکه عورتشرا براي کيفر برگزينند . همچنين لازم است که کيفر تهمت زننده (قاذف) را بر زبانش جاري سازند، نه بر ديگر اعضايش . آن حديثي هم که او گواه عقيدة خويش گرفته، دليلي است بر ضدّ خودش؛ زيرا ما مي‌دانيم که در عرصة گفتار، زبان خطا کارتر از لب است . پس چرا آن را براي کيفر برنگزيده‌اند و کيفر بر لبان جاري شده، نه برآن ؟ سپس بايد گفت : اشتباه ابن قتيبه در تأويل آيه‌اي که آورده از تمام مطالب پيشين زشت‌تر است؛ زيرا پنداشته که آشفتگي و افتان و خيزان بودن ربا خوار به هنگام برخاستن _که يک آيه از آن سخن مي‌گويد - در دنياست ؛ از آن جهت که آنچه خورده در معده‌اش سنگين مي شود و او را از برخاستن باز مي‌دارد؛ و حال آنکه خلاف آن براي ما روشن و بديهي است؛ زيرا ما بسياري از ربا خواران را مي‌بينيم که در کارها از ديگران که هرگز ربا نخورده‌اند ، چابک‌تر و چالاک تر و کوشاترند . معناي درست آن آيه همان است که مفسّران گفته اند، مبني بر اينکه: صفتي که خدوند بلند مرتبه ربا خواران را بدان وصف کرده ، هنگامي است که مي‌خواهند از گورهاي خود برخيزند . در آنجاست که لغزش و افت و خيز و بي‌خردي به آنان دست مي‌دهد. و دست دادن اين حالتها به ربا خواران ، يکي از باب کيفر آنان است و ديگر بدان جهت است که نشانه‌اي باشد براي کيفر دهندگان، يعني فرشتگان و نگهبانان دوزخ ، تا دوست را از دشمن و سزاوار بهشت را از سزاوار دوزخ باز شناسند . " اجذم" را نه به معناي "جذامي" مي‌شناسند و نه آشکارا اين معنا از آن به دست مي‌آيد، و اينکه ابن قتيبه جُذام را از معنا و ريشة "جَذم" که به معناي بريدن است دانسته ، لازمه‌اش اين است که هر بيماري‌اي که بدن را مي‌بُرَد و اعضايش را جدا مي‌سازد ، مانند آبله ، خوره و جز آن دو را جُزام خوانده و هر کس را که به يکي از اين بيماريها دچار باشد، اجذم ناميده باشند و اين سخن بيهوده است.