1. ترجمه مفهومى يا ترجمه ـ تفسير سوره حمد به نام خداوند بخشنده مهربان(1) آن خدايى را بايد ستود كه پروردگار جهانيان است.(2) بخشنده ومهربان است.(3) و در قيامت فقط فرمان او مى رود.(4) پس شايسته است تنها او را پرستش كنيم و تنها از او يارى بجوييم.(5) يارى براى اينكه به راه راست هدايتمان كند;(6) كه اين يك نعمت الهى است; همچنانكه گر وهى از آن بهره مند شده اند و از خشم خدا در امان مانده اند. تا در زمره گمراهان نمانيم.(7) FORMATTER ERROR (Malformed List)2. ترجمه مفهومى يا ترجمه ـ تفسير سوره زلزال به نام خداوند بخشنده ومهربان. آن زمان كه زمين تكانى سخت بخورد,(1) و آنچه را كه در دل خود نهفته دارد بيرون بريزد.(2) و انسان شگفت زده شده از خود بپرسد (زمين را چه شده است).(3) در آن روز, زمين به وحى پروردگار از آنچه مى داند, سخن خواهد گفت.(5.4) و مردمان پراكنده به تماشاى اعمالشان بيرو ن خواهند ريخت.(6) پس هر كس هراندازه كه نيكى يا بدى كرده به چشم خود بازبيند.(7.8) FORMATTER ERROR (Malformed List)3. ترجمه مفهومى يا ترجمه ـ تفسير سوره قدر به نام خداوند بخشنده و مهربان خداوند, قرآن را در شب قدر فرو فرستاده است.(1) شبى چنان ارجمند كه شما ندانيد.(2) شب قدر از هزار ماه بهتر است.(3) در آن شب, فرشتگان و روح به اذن خداوند, براى كارهايى كه بدان مأمور شده اند, فرود مى آيند.(4) آن شب تا صبحگاهان, فرخنده است.(5) FORMATTER ERROR (Malformed List)4. ترجمه مفهومى يا ترجمه ـ تفسير سوره توحيد به نام خداوند بخشنده و مهربان بدانيد كه خداوند يگانه و بى نياز است.(1.2) نه كسى را مى زايد و نه از كسى زاده شده است.(3) و نه او را همتايى است.(4) 5. ترجمه مفهومى يا ترجمه ـ تفسير سوره لقمان به نام خداوند بخشنده و مهربان الف, لام, ميم, وحى است.(1) اين وحى جمله هاى كتاب با حكمت است,(2) كه نيكوكاران را مايه هدايت است ورحمت.(3) همان كسانى كه نماز مى خوانند و زكات مى دهند و آخرت را باور دارند.(4) خداوند, نيكوكاران را هدايت مى كند و آنان رستگار مى شوند.(5) سخن بيهوده را همچون برخى ازمردمِ نادان براى گمراه كردن و استهزاء راه حق, نبايد خريد. اين كار, عذابى سخت در پى دارد.(6) چنانكه روى گرداندن از سخن خداوند با تكبر, و شنيدن آن همچون كران, عذابى دردناك به دنبال خواهد داشت.(7) درحالى كه ايمان و عمل صالح, بهشتهاى پر نعمت را به ار مغان مى آورد.(8) بهشت هايى كه جاودان در آن مى مانند. وعده خداوند, حق است و او عزتمند و حكيم است.(9) خداوند, آسمانهارا بى ستونى كه ديده شود, آفريده است و در زمين كوههايى افكنده است تا به سوى انسان روان نگردند. جانوران گوناگون در زمين پراكنده ساخته است و ا زآسمان باران مى باراند و جفتهاى گرامى از آن مى روياند.(10) آفريدگارى خداوند اين چنين است وجز او كسى نمى تواند چنين بيافريند. كسى كه چنين ادعايى بكند, ظالم است و ظالم در گمراهى آشكارى است.(11) خداوند به لقمان حكمت داد و از او خواست سپاسگز ارى كند, كه سپاسگزارى از خدا جز براى خويشتن نيست. و هر كه باور نمى كند, بداند كه خداوند بى نياز و ستوده است.(12) زمانى لقمان, پسرش را نصيحت كرد و به او گفت اى پسرم, مبادا شرك بورزى, زيرا كه شرك ظلمى بزرگ است.(13) خدا نيز انسان را در حق والدينش ـ بويژه ما درى كه او را به سختى و سنگينى با خود حمل مى كند و دوسال شير مى دهد ـ چنين توصيه كرده است: از من و والدينت سپاسگزارى كن, زيرا كه به سوى من باز مى گرديد.(14) و اگر شما را به شرك خواندند, از ايشان اطاعت مكنيد, ولى تا دنيا باقى است با آنان به نيكى رفتار كنيد , و راه كسانى را در پيش گيريد كه به سوى من باز مى گردند. شما همگى به سوى من خواهيد آمد و من شما را از اعمالتان آگاه خواهم ساخت.(15) اندرزهاى لقمان را به فرزندش فراگيريد و بدانيد كه خداوند كوچك ترين اعمال را, اگر چه در دل سنگ يا آسمان و زمين پنهان باشد, ب از خواهد آورد, زيرا كه او بس باريك بين و آگاه است.(16) پس نماز بخوانيد و امر به نيكى كنيد و از زشتى و بدى باز داريد و در سختيها صبر پيشه گيريد كه اين همه از استوارى امور است.(17) روى خود را به تكبر از مردم باز مگردانيد, و مغرورانه وخودستا بر زمين گام ننهيد, كه خداوند خودستايان و فخرفروشان را دوست نمى دارد.(18) فروتنانه ومعتدل گام برداريد و صداى خود را پايين بياوريد, كه نكوهيده ترين صدا, صداى الاغ است.(19) مى دانيد كه خداوند هرچه در آسمانها و زمين وجود دارد, رام شما گردانيده و نعمتهاى آشك ار و نهان خود را بر شما بارانيده است. پس همچون برخى از مردمِ بى دانش و گمراه و بى بينه درباره خدا ستيزه مكنيد.(20) كه چون به آنان بگويند از وحى خدا پيروى كنيد, گويند از دين پدرانمان پيروى مى كنيم. حتى اگر شيطان پدرانشان را به دوزخ رهنمون گردد.(21) رو به سوى خدا آوريد و نيكوكار باشيد كه اين دستاويزى محكم است. و بدانيد كه سرانجامِ همه چيز به خدا بازمى گردد.(22) حال اى پيغمبر, كفر كافر تو را اندوهگين نسازد. به سوى خدا باز خواهند گشت وخدا به كردارشان آگاهشان خواهد ساخت, و بدانيد كه خدا به آنچه در سينه ها نه فته است, نيك آگاه است.(23) خداوند كافران را اندكى بهره مند مى سازد, سپس در عذابى سخت بيچاره شان مى گرداند. (24) آنان مى دانند كه خداوند آسمانها و زمين را آفريده است, پس تنها او را بايد ستود. افسوس كه بيش تر آنان اين را نمى دانند.(25) آرى , هرآنچه كه در آسمانها و زمين وجود دارد از آن خداست وخدا آن بى نيازِ ستوده است.(26) و اگر تمامى درختان زمين, قلم مى شدند و تمامى درياها مركب, نمى توانستند كلمات خداى را به اتمام برسانند. آرى, خداوند, عزتمند و حكيم است.(27) و بدانيد كه آفرينش همه شما, و ب رانگيختن دوباره همه شما, براى خدا به سادگى يك تن از شماست. آرى, خداوند بس شنوا و بيناست.(28)