اخوان‌الشياطين و رد پاي فرنگيان

- قسمت سوم -
مخترعان مذاهب و فرقه‌سازان هميشه سعي کرده‌اند طعمه‌هاي چرب و نرمي را از طايفه دوم به دام بيندازند. روش اين شيادان براي اين کار نيز اين است که با تبليغات و تلقين‌هاي مکرر، خيال اين خوانين و روسا را از بابت ظلم‌ها و جنايت‌هايي که کرده‌اند آسوده سازند و آنها را متقاعد کنند که اگر با قطب دست بيعت دهند و به جناب او ارادت ورزند و ذکري بگويند و سبيلي بلند بگذارند، همه مشکلاتشان حل مي‌شود و در سلک اولياء‌الله در خواهند آمد!
اما براي جذب اين ثروتمندان بايد از چه راهي وارد شد؟ پاسخ اين است: با استفاده از احساسات ديني و گرايش‌هاي عرفاني که در فطرت انسان ريشه دارد.
يکي از بهترين راه‌ها و شيوه‌ها اين است که به مردم بقبولانند که مي‌توان از راه‌هاي بسيار ساده و تلاش و کوشش اندک به مقام‌هاي عالي عرفاني دست يافت. طبع بشر راحت طلب است و انسان پيوسته اين هوس خام را در سر مي‌پروراند که با کم‌ترين زحمت، به بهترين و بيش‌ترين نتيجه برسد. اين قضيه در مورد عرفان و نيل به مقامات عرفاني نيز صادق است و کساني به دنبال راهي هستند که پيمودن آن بسيار آسان باشد و يک شبه همه مسايل را حل کند و آنان را به قله‌هاي رفيع مقامات عرفاني برساند! افرادي سودجو و فرصت‌طلب نيز با دست گذاشتن بر روي همين رگ خواب آدمي، به سوء استفاده از افراد مي‌پردازند. آنان مي‌گويند ما راهي را به شما نشان مي‌دهيم که در کم‌ترين زمان ممکن و با تحمل کم‌ترين دشواري، شما را به سر منزل مقصود مي‌رساند؛ و آن راه اين است که با يک "قطب واصل الي الله" بيعت کنيد و دست در دست او بگذاريد. تنها با يک دست دادن ودست بوسيدن همه مسايل حل مي‌شود و تمام درهاي عالم معنا و ملکوت و بهشت به روي شما گشوده مي‌شود! نيازي نيست سال‌ها رياضت بکشد و خود را به رعايت واجبات و محرمات و اجراي دقيق ضوابط و احکام شرع ملتزم سازيد، فقط کافي است با جناب قطب بيعت کنيد و جناب ايشان دستي بر سر شما بکشند! اگر چند روزي هم تاخير شد نگراني به خود راه ندهيد و مطمئن باشيد که به زودي به مقامات عالي عرفاني نايل خواهيد شد!
اگر به راستي انسان بتواند از اين طريق به عالي‌ترين مقامات عرفاني برسد ديگر بهتر از اين چه مي‌خواهد؟! ارتکاب هر فسق و فجوري آزاد است و چاره‌اش فقط يک بيعت است! حداکثر اين است که شب‌هاي جمعه هم در حلقه ذکري شرکت نموده و سالي يک مرتبه هم به زيارت قطب مشرف شويد؛ پس از آن ديگر کار تمام است و هيچ‌ مشکلي نيست و خيالتان از بابت همه‌چيز کاملا راحت و آسوده باشد!
کم نيستند ثروتمنداني که ثروت‌ها و دارايي‌هاي کلاني را با چپاول و ظلم و غصب حقوق ديگران به چنگ آورده‌‌اند و براي کاهش تنش‌هاي روحي و خلاصي از عذاب وجدان، دلشان مي‌خواهد ثروتشان سر جاي خود محفوظ باشد و تنها با پيش‌کش کردن اندکي از آن به پيشگاه قطب، جبران مافات نموده، عارف و واصل به حق گرديده و يک شبه تمام عوالم و مقامات عرفاني را در نور ديده و به مقام "في مقعد صدق عند مليک مقتدر" نايل گردند!
متاسفانه اين شيوه بسيار کارگر بوده و بخصوص  در مورد دو طايفه بسيار موثر واقع شده است: يکي همين ثروتمنداني که وصفشان رفت، و دوم، صاحب منصباني که عمري بر مردم ستم روا داشته‌اند و به دنبال مستمسکي براي آرامش روح خود مي‌گردند. اين مساله به ويژه در زمان‌هاي سابق بسيار ديده مي‌شد که خوانين و رؤسايي که با حمايت يا حکم دولت‌ها و حکومت‌ها بر مردم مسلط مي‌شدند، ممکن بود در اعماق دلشان سوسويي از يک حس ديني وجود داشته باشد و به کلي منکر خدا و قبر و قيامت نشده باشند اينان مي‌خواستند هم خان بودن و رياستشان محفوظ باشد و هم از عذاب الهي و آتش جهنم رهايي يابند.
مخترعان مذاهب و فرقه‌سازان هميشه سعي کرده‌اند طعمه‌هاي چرب و نرمي را از طايفه دوم به دام بيندازند. روش اين شيادان براي اين کار نيز اين است که با تبليغات و تلقين‌هاي مکرر، خيال اين خوانين و روسا را از بابت ظلم‌ها و جنايت‌هايي که کرده‌اند آسوده سازند و آنها را متقاعد کنند که اگر با قطب دست بيعت دهند و به جناب او ارادت ورزند و ذکري بگويند و سبيلي بلند بگذارند، همه مشکلاتشان حل مي‌شود و در سلک اولياء‌الله در خواهند آمد!
يکي از بهترين راه‌ها و شيوه‌ها اين است که به مردم بقبولانند که مي‌توان از راه‌هاي بسيار ساده و تلاش و کوشش اندک به مقام‌هاي عالي عرفاني دست يافت. طبع بشر راحت طلب است و انسان پيوسته اين هوس خام را در سر مي‌پروراند که با کم‌ترين زحمت، به بهترين و بيش‌ترين نتيجه برسد. اين قضيه در مورد عرفان و نيل به مقامات عرفاني نيز صادق است و کساني به دنبال راهي هستند که پيمودن آن بسيار آسان باشد و يک شبه همه مسايل را حل کند و آنان را به قله‌هاي رفيع مقامات عرفاني برساند!
شيادان دين‌ساز هنگامي که اين دو دسته، يعني صاحبان ثروت و صاحبان قدرت را جذب کردند، ابزار خوبي براي به دام انداختن ديگر افراد در دست خواهند داشت. آنان با معرفي افراد فقير به مريدان ثروتمند خود و حل مشکلات مالي و مادي ايشان، زمينه جذب اين‌گونه افراد را فراهم مي‌کنند. هم‌چنين کساني که در منطقه سلطه و قدرت و حاکميت رئيس و خاني زندگي مي‌کردند، براي آنکه از آزار و اذيت و زورگويي‌هاي او نسبت به خود بکاهند، به فرقه و مسلکي که آن رئيس و خان اهل آن بود، مي‌گرويدند؛ يعني هم مسلک شدن با خان وسيله‌اي براي در امان ماندن از شر او محسوب مي‌شد. بدين ترتيب، جذب ثروتمندان و قدرتمندان در واقع مقدمه و زمينه‌اي براي به تور انداختن ديگران بود.
ردپاي استعمار در عرفان‌سازي و ترويج صوفي‌گري
اگر تاريخ قرون معاصر جهان و تاريخ سده‌هاي اخير ايران را مطالعه کنيم و پيدايش مذاهب و فرقه‌هاي مختلف را مورد بررسي‌ و کاوش قرار دهيم، مي‌توانيم دست قدرت‌هاي استعماري را در پشت صحنه تاسيس بسياري از اين فرقه‌ها ببينيم. مطالعه اسرار پشت پرده اين داستان، به خوبي عمق خطري را که از اين ناحيه وجود دارد بر ملا خواهد ساخت. اين مطالعه نشان خواهد داد که اگر نگوييم همه، تقريبا اکثر قريب به اتفاق اين فرقه‌هاي جديد التاسيس از آبشخور يک "عرفان دروغين" تغذيه شده و سوء‌استفاده کرده‌اند.
به عنوان نمونه‌اي از اين شواهد تاريخي، مي‌توانيم به چهره‌اي به نام "کينياز دالگورکي" اشاره کنيم. اين شاهزاده روسي که در زمان قاجاريه در ايران زندگي مي‌کرد، از طرف دولت پادشاهي تزاري ماموريت داشت تا دست به ساختن فرقه‌هاي مذهبي بزند و بدين وسيله بين مردم اختلاف بيفکند و از قدرت و صولت اسلام و روحانيت در ميان مردم بکاهد. او پس از ورود به ايران به ظاهر مسلمان شد و در سلک طلبگي در آمد و به تحصيل علوم ديني پرداخت. وي سال‌ها در حوزه‌هاي علميه ايران و پس از آن در عراق، در درس‌هاي بزرگان و علماي متعددي شرکت کرد و در علوم ديني به مراتب و درجات بالايي دست يافت. از جمله اساتيدي که "دالگورکي" در درس وي شرکت مي‌کرد، سيد کاظم رشتي بود. در همين درس بود که او مهره مناسبي را براي اهداف خويش پيدا کرد و با او طرح دوستي ريخت و بسيار گرم گرفت و روابط بسيار نزديکي بر قرار کرد.
اين فرد يکي از شاگردان سيد کاظم رشتي به نام "سيد علي محمد شيرازي" بود که بعدها به "سيدعلي محمد باب" شهرت يافت. "دالگورکي" او را مهره بسيار مناسبي براي مقاصد خود تشخيص داد و بيش از همه خود را به او نزديک کرد. سيد علي‌محمد اهل قليان بود و او از اين فرصت استفاده مي‌کرد و گاهي بر آتش قليان مقداري حشيش مي‌گذاشت و در نتيجه حالت نشئگي به وي دست مي‌داد. "دالگورکي" در عالم نشئگي مطالبي را به سيد القا مي‌کرد.
کم کم به سيد علي محمد گفت که شما نماينده امام زمان(ع) هستيد و من به شما و مقام بسيار والايتان واقفم و ايمان دارم! در اثر اين القائات و تحت تاثير مواد مخدر، آهسته آهسته خود سيد علي محمد نيز، اين مطلب باورش آمد و در همان عوالم نشئگي و حالت نيمه مستي حرف‌هايي زد و ادعاهايي مطرح کرد و سرانجام کارها و داستان او به پايه‌گذاري فرقه "بابيت" و "بهائيت" منجر شد.
اکنون نزديک دو قرن از تاسيس اين دين سراپا جعلي و باطل مي‌گذرد و تاکنون هزاران نفر به دام اين آيين ساختگي افتاده‌اند.
نظير همين مساله، تاسيس فرقه "اسماعيليه" و "قادياني"ها و ده‌ها مذهب و فرقه جعلي ديگر در هندوستان است که موسسان آنها افرادي فريب خورده و آلت دست استعمار، بخصوص استعمار پير انگليس بوده‌اند. بسياري از مصيبت‌هاي اسلام و مسلمانان در سراسر دنيا به ويژه در فرقه‌سازي و تحريف مباني مذهب به نقشه‌ها و توطئه‌هاي روباه پير استعمار انگليس مربوط مي‌شود.
امروزه محل زندگي بسياري از روساي اين فرقه‌ها و مذاهب ساختگي در کشورهاي اروپايي و امريکا است و زندگي‌هايي بسيار مجلل و مرفه و کاخ‌هاي آن چناني دارند. پيروان و مريدها از اقصي نقاط دنيا اموالي را جمع مي‌کنند و با کمال افتخار و با هزار زحمت براي آنان مي‌فرستند. به عنوان نمونه، پيروان فرقه "آقا خاني" (از فرقه‌هاي اسماعيلي هندوستان) هر ساله هم وزن رئيسشان يکي از جواهرات را به پيشگاه او تقديم مي‌دارند! گاهي طلا و گاهي جواهرات ديگر؛ در يکي از سال‌ها هم وزن "آقا خان" الماس‌هاي گران قيمتي را در برابر او گذاشتند.
يکي از اهداف مهم و کلي در اين مساله، ايجاد "اختلاف و تفرقه" است. براي استعمارگران، ايجاد اختلاف در بين مسلمانان، هر چند در حد اختلاف دو شهر، دو قبيله و دو طايفه، هميشه يکي از اهداف مهم و اساسي بوده است. براي نمونه، يکي از اختلافاتي که سابقا در ايران بدون هيچ مايه و زحمتي درست کرده بودند و تقريبا در همه شهرها و مناطق ايران وجود داشته است، دعواي "حيدري" و "نعمتي" بوده است.
استعمارگران به وسيله عمال خود در مناطق و شهرها مردم را به دو دسته "حيدري" و "نعمتي" تقسيم کرده بودند. اين اختراع آنها به ويژه در روز عاشورا ظهور پيدا مي‌کرد و ثمر مي‌‌داد. دسته نعمتي‌ها يک شعار داشتند و دسته حيدري‌ها شعاري ديگر. براي اينکه کدام دسته زودتر وارد امامزاده يا تکيه بزرگ شهر بشود دعوا بالا مي‌گرفت و چوب‌ها را مي‌کشيدند و به جان هم مي‌افتادند، چند نفر کشته مي‌شدند و خون‌ها ريخته مي‌شد که دسته حيدري‌ها جلوتر وارد شود يا دسته نعمتي‌ها!
اين اختلاف در طول سال هم خود را نشان مي‌داد و حيدري‌ها و نعمتي‌ها بر سر مساله اجتماعي رو در روي هم مي‌ايستادند. در اين ميان حتي يک نفر هم نمي‌داست که اصلا "نعمتي" و "حيدري" يعني چه و از کجا آمده و اين دعوا بر سر چيست!
در اين ميان يکي از بهترين اختلاف‌ها در جهت مقاصد شوم استعمارگران، اختلاف‌هاي مذهبي است که نمونه بارز آن، اختلاف شيعه و سني است. بهره‌برداري‌هايي که دشمنان از دامن زدن به اختلاف شيعه و سني کرده و مي‌کنند، از حد و اندازه بيرون است.
ادامه دارد

آيت‌الله واعظ طبسي تاکيد کرد:
حوزه‌هاي علميه حضور جدي در فضاي سياسي و اجتماعي داشته باشند

مدير عالي حوزه علميه خراسان گفت: حوزه‌هاي علميه بايد مركز تبيين مسايل سياسي جهان اسلام باشند.
به گزارش ايسنا ، آيت‌الله واعظ طبسي در بازديد از امتحانات پايان سال تحصيلي حوزه علميه مشهد افزود: بر همين اساس است كه چه در عصر امام خميني(ره) و چه امروز كه دوره رهبري حضرت آيت‌الله خامنه‌اي است، رهبري نظام اسلامي با حوزه علميه و فقيه و مجتهد جامع‌الشرايط و رهبري آگاه و مسلط بر مسايل اسلامي است.
نماينده ولي فقيه در خراسان تصريح کرد: بنابراين حوزه علميه در كنار مسايل علمي به‌ طور عام و نه فقط فقه و اصول، بلكه در علوم قرآني، كلامي و فلسفي و تسلط به مسايل مختلف، حتما بايد حضور جدي و خاص در فضاي سياسي و اجتماعي كشور و جهان اسلام داشته باشد.
وي در رابطه با مسايل آموزشي حوزه علميه مشهد گفت: امروز شرايطي كه در حوزه حاكم است، زمينه انضباط را در مسايل آموزشي، پژوهشي و علمي فراهم كرده است به طوري كه وقتي شرايط را با گذشته مقايسه مي‌كنيم، اميدمان به آينده بيشتر از امروز مي‌شود.
آيت‌الله واعظ طبسي ادامه داد: در امور آموزشي، پژوهشي، نوآوري، خلاقيت و زمينه‌هاي رشد و توسعه و يافتن راه‌هاي جديد براي دستيابي به مسايل مورد نياز جهان اسلام، شرايط امروز حوزه علميه نسبت به گذشته قابل مقايسه نيست.
وي در رابطه با كيفيت برگزاري امتحانات گفت: به‌طور يقين سال به سال امتحانات از نظر كيفي رو به رشد و پيشرفت بوده و دقت در طرح سوالات قابل توجه است؛ به طوري كه طراحي آن‌ها نه چنان سخت و پيچيده است كه طلاب را به زحمت بيندازد و نه آنچنان پيش پا افتاده كه متمايزكننده تلاش علمي و جهد طلاب نباشد.
مدير عالي حوزه علميه خراسان در عين حال تاكيد كرد: نكته قابل توجه اين‌ است كه امتحان تنها مي‌تواند بيانگر جزيي از زمينه و استعداد طلاب باشد، چون اين امكان هست كه فردي به هر علت نمره خوبي در امتحان بياورد، اما جزو استعدادهاي درخشان نباشد بنابراين امتحان ايجاد انگيزه مي‌كند، در ايجاد انضباط، تشويق و ترغيب براي آموزش و تحصيل جدي موثر است اما همه چيز نيست، يعني نمي‌تواند همه ملاك‌ها و معيارهاي شناسايي كامل استعدادها و زمينه‌ها را به ما بدهد اما راه را باز مي‌كند.
توليت آستان قدس رضوي به طلاب جوان توصيه كرد كه از تربيت نفس و پرداختن به خود غفلت نكنند.
وي گفت: البته تلاش جدي براي كار علمي، يكي از علل و عوامل موفقيت است، اما آنچه آن‌ را كامل مي‌كند، داشتن اخلاص و تقوا، سخت ‌كوشي در خواندن درس و تلاش علمي براي خدمت به دنياي اسلام و پاسخ به شبهاتي است كه اين روزها در فضاي ذهني نوجوان و جوان وجود دارد.